OBJAWIENIE ROZDZIAŁ 14. OTO BARANEK NA GÓRZE SYJON. Opublikowano 2025, 02, 09.

Księga Objawienia Jana jest księgą proroczą opisującą przebieg czasów ostatecznych, które zakończą panowanie zła na świecie; Obj 4:1, Obj 22:6, Iza 42:23, opisy te są przedstawione w formie znaków i symboli; Obj 1:1, Dzie 2:22. Po wizjach strasznych bestii opisanych w trzynastym rozdziale, teraz Jan widzi Baranka który przychodzi na górę Syjon; Obj 14:1, (BT), „Potem ujrzałem: a oto Baranek stojący na górze Syjon, a z Nim sto czterdzieści cztery tysiące, mające imię Jego i imię Jego Ojca wypisane na czołach.” Baranek o którym jest tutaj mowa, to symbol Jezusa Chrystusa; Obj 5:6, Obj 22:3. W Starym Testamencie Boże prawo wymagało złożenia ofiary z baranka bez skazy czy wad, w celu obchodzenia Paschy; 2 Moj 12:3. Dlatego baranek to obraz doskonałej ofiary złożonej przez Jezusa, dzięki tej ofierze człowiek może być usprawiedliwiony, oczyszczony z zarzutów i staje jako czysty przed obliczem Boga; Iza 53:7. To właśnie Jezus, okazując gotowość aby umrzeć za swoich uczniów; Jan 1:29, 1 Pio 1:19, stał się barankiem Nowego Przymierza; 1 Kor 5:7. Jezus raz przedstawiony jest jako baranek, innym razem jako lew, w zależności od spełnianego zadania; Obj 5:5. Przy wtórym przyjściu swoim Pan Jezus występuje w obu tych rolach, dla świętego zboru dzieci Bożych jako Baranek przynoszący zbawienie, natomiast dla świata występuje jako lew, wydający groźny głos potępienia; Przy 20:2. Syjon to jedno ze wzgórz Jerozolimy, na którym wzniesiono pałac królewski; 2 Sam 5:6-9. Nazwy „Syjon” zaczęto używać jako nazwy miasta Jerozolima, a następnie ziemi judzkiej i całego ludu izraelskiego; Iza 49:14. Dziś nazwa „Syjon” ma znaczenie duchowe, obrazuje Królestwo Boże i Nowe Jeruzalem; Ps 2:6, Iza 27:13, Iza 60:14. Syjon jest obrazem ludu Bożego złożonego ze wszystkich ludów i narodów, który zaufał Bogu swemu; Ps 102:21,22,(22,23). Bóg mówi że wróci na Syjon i zamieszka w Jeruzalem; Zach 8:2,3, a wówczas wzniesienie Syjonu rozpromieni się z powodu dobroci Jahwe; Jer 31:12. Góra Syjon przedstawia Nowe Jeruzalem, jako bezpieczne miejsce schronienia w którym człowiek doznaje Bożej opieki i już nic mu nie zagrozi; Obj 21:2-4. To święte miasto z nieba, od Boga, gdyż powstanie z woli Bożej; Obj 21:10. Przedstawia czysty, święty lud zebrany w dniach ostatnich który uprawia czysty kult prawdziwego Boga, akceptowany przez Niego i wybrany do życia; Iza 4:3. Nie może więc chodzić o żydowską Jerozolimę pełną meczetów, kościołów i bożnic gdzie uprawia się kult przeróżnych bożków. Sam Jezus powiedział że nie pozostanie kamień na kamieniu z tamtej żydowskiej świątyni; Mat 24:1,2, a ludzie będą czcić Boga nie na górze Samarii, ani w Jerozolimie Żydów, ale Bóg będzie czczony duchem i prawdą; Jan 4:21-24. Bóg nie potrzebuje świątyń zbudowanych z kamieni, dlatego Nowe Jeruzalem nie jest zbudowane z kamieni ciosanych, cegieł czy betonu; Dzie 17:24, Obj 21:22. Sto czterdzieści cztery tysiące wybranych i powołanych, to szczególna grupa pierwocin ludu Bożego wybranego i zgromadzonego dla Boga i Jego Syna w dniach ostatnich; Iza 51:11, Iza 52:1,2. Jezus przychodzi jako odkupiciel dla Syjonu, przychodzi do tych, którzy odwrócili się od występku, są uznani za prawych, czystych i świętych; Ps 15:1-5, Iza 59:19,20. Prawdziwymi Żydami są ci, którzy są obrzezani na sercach swoich; Rzym 2:28,29. Więc Syjon o którym jest tu mowa, nie może przedstawiać cielesnych Żydów którzy w większości to ateiści, komuniści i ortodoksi; Jan 8:39, Mat 8:11,12. Zwycięzcy na górze Syjon stoją razem z Jezusem mając na swych czołach Jego imię i imię Jego Ojca, co wyraźnie wskazuje że nie chodzi tu o naród żydowski, ponieważ Żydzi do dzisiaj czekają na swojego Mesjasza i Chrystusa nie uznają. Wypisane imię na czołach, to publiczne wyznawanie Pana Jezusa oraz postępowanie ze względu na wiarę w Jezusa; Obj 2:3, każdy kto na ciebie spojrzy, powinien wiedzieć kogo reprezentujesz; Mat 10:32,33, Mar 8:38. Taki znak na czole wyraża naszą przynależność, podobnie jak w Indiach gdzie wielu ludzi nosi na czołach znak swojej wiary. Dzieci Boga podążają za swoim pasterzem będąc oznakowane Jego imieniem, imieniem Boga Ojca i imieniem Nowej Jerozolimy; Obj 3:12. Imię wypisane na czołach, przedstawia nasze zrozumienie, miłość i sprawiedliwość, oznacza posiadanie charakteru Boga Ojca i przymioty boskiego charakteru w naszej osobowości. Imię Jezusa wypisane na czołach, odzwierciedla nasz charakter i osobowość która odzwierciedla Chrystusa, jak Jezus działał w imieniu Ojca swego; Jan 5:43, Jan 10:25, tak działają zwycięzcy. Wszyscy którzy uznają i używają imienia Boga Ojca i wzywają Go, przetrwają wielki ucisk jako chronieni w domu Bożym razem z Chrystusem; Joel 2:32,(3:32). Tu Jahwe buduje namiot schronienia dla swoich dzieci; Iza 4:5,6, Iza 14:32. Imiona Baranka i Boga na czołach zwycięzców, to przeciwieństwo znamienia bestii, które przyjmują na czoło i rękę wszyscy pozostali ludzie; Obj 13:16,17, takie znamię symbolizuje całkowite oddanie. Symbol pieczęci pojawia się już w starożytnym Bliskim Wschodzie i odnosi się do prawa własności, do tożsamości posługującego się pieczęcią, a także do jego władzy czy kompetencji. Pieczęć jest symbolem więzi miłości i nierozerwalnych relacji; Pnp 8:6. Opieczętowanie zbawionych oznacza, że należą do Boga i są Jego własnością; 2 Tym 2:19, chodzi tu o ludzi żyjących w dniach ostatnich którzy zostają opieczętowani na czołach; Eze 9:4, Efez 1:13,14, tacy znajdą się pod ochroną Boga, mówi o tym księga Objawienia; Obj 7:3, Obj 9:3,4. Cały opis z rozdziału czternastego księgi Objawienia Jana mówi nam wyraźnie, że nie chodzi tu o literalnych Żydów, lecz o lud wiary i naśladowców Chrystusa; Rzym 15:21, Hebr 12:22,23. Syjon to miejsce zamieszkania Boga i Baranka; Ps 48:1,2,(2,3), Ps 76:2,(3), Ps 87:2,3, Jahwe na zawsze zamieszka pośród ludzi na Syjonie, w Nowej Jerozolimie; Ps 99:1,2, Ps 132:13,14. Tu na Syjonie Jahwe zostaje Królem; Iza 24:23, bo Jahwe odbuduje Syjon; Ps 102:13,14,(14,15), Zach 1:16, Dzie 15:16,17, Ps 51:18. Góra Syjon przedstawia Królestwo Chrystusowe, przedstawia czyste wielbienie Boga pośród wiernych dzieci Boga; 1 Pio 2:4-6, Ps 125:1,2, tu przybędą ludy i narody aby wielbić Boga prawdziwego; Iza 35:10, Jer 50:5, i aby przyjmować pouczenia o drogach Jego; Mich 4:1,2. Tę górę otrzymuje przychodzący Jezus Chrystus jako dziedzictwo; Ps 2:6-9, Iza 62:11, i lud który chroni się u Jahwe; Iza 57:13, z tego Syjonu nadchodzi wybawienie dla ludu gdy Jahwe będzie zbierał swój lud; Ps 14:7, Iza 46:12,13. Jednak niektórzy powołują się na rozdział siódmy księgi Objawienia Jana, na wyliczone tam pokolenia twierdząc, że jest to dowód iż wybranymi jest nacja Żydów, a niektórzy twierdzą nawet, że chodzi o cały naród żydowski. Lecz sto czterdzieści cztery tysiące nie może odnosić się do Żydów z plemion, które nie istnieją już od wielu wieków. Sto czterdzieści cztery tysiące z różnych plemion, jest obrazem Izraela duchowego; Gal 6:16, to lud wiary złożony z ludów i narodów i plemion; Iza 55;5, 1 Kor 3:16, to duchowy dom Boga; Efez 2:19-22. To lud odkupionych do którego przychodzi Bóg, do tych którzy odwrócili się od grzechu; Iza 33:15,16. Syjon przedstawia lud wiary, dzieci Boga; Iza 40:9, Iza 51:16, to miejsce gdzie Chrystus zostanie Królem; 5 Moj 33:5.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Jan usłyszał silny głos z nieba, to głos symbolicznych nowych niebios które Bóg stwarza jako lud Boży dni ostatnich; Obj 14:2, „I usłyszałem z nieba głos jakby głos mnogich wód i jakby głos wielkiego gromu. A głos, który usłyszałem, [brzmiał] jak gdyby harfiarze uderzali w swe harfy.” Jan miał wizję w której słyszał głos ze świątyni Bożej, tam już w dawnych czasach wielbiono Jahwe na instrumentach strunowych; 2 Kron 9:11, 2 Kron 29:25. Lewici byli zorganizowani w grupy muzyków które pełniły służbę w domu Jahwe śpiewem i muzyką; 1 Kron 25:1,6. Tu jest świątynia duchowa w której sam Bóg zasiada na tronie; Obj 4:2-4, do której przychodzi Baranek; Iza 28:16. Wizja Baranka przychodzącego na świętą górę Syjon, do swych zwycięskich naśladowców, rozgrywa się wśród odgłosów muzyki i śpiewu, tak potężnego jak głos wielu wód wodospadu, jak głos gromu; Obj 19:1,6. Cała góra Syjon w ten sposób wyraża swoją radość z powodu przyjścia Pana, góra Syjon przedstawia Nowe Jeruzalem, kto zwycięży wejdzie do Nowego Jeruzalem które będzie świątynią Bożą i domem Bożym; Obj 3:12. Całe grono stu czterdziestu czterech tysięcy śpiewaków, wtóruje sobie na harfach, to zwycięzcy; Obj 15:2,3, wszyscy w Domu Bożym wychwalają Najwyższego; Ps 149:3-6. Głos wielu wód brzmi donośnie jak huk wodospadu, brzmi donośnie jak huk wielkiego gromu, wielu może być przerażonych, jednak dla ludzi prawych, ta muzyka będzie przyjemna i z radością będą ją wykonywać; Ps 149:1,2. Ogólnie wszyscy lubią muzykę, chętnie chodzimy na różne koncerty, oto koncert który przygotował dla nas Bóg w domu swoim. Donośny głos harfiarzy, to głos posługujących się Pismem Świętym w dniach ostatnich wydających świadectwo, wydających melodię pięknego świadectwa na podstawie Prawdy Słowa Bożego. Ludzie prawi biadający nad obrzydliwościami dziejącymi się w tym świecie, nie tylko chętnie będą tej muzyki słuchać, ale i sami będą ją wykonywać; Ps 71:22,23. Wychwalajmy Jahwe śpiewem i z muzyką w domu Jego; 1 Tym 3:15, Ps 43:3,4.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Znajdujący się na Syjonie, w domu Bożym, śpiewają pieśń nową; Obj 14:3, „I śpiewają jakby pieśń nową przed tronem i przed czterema Zwierzętami, i przed Starcami: a nikt tej pieśni nie mógł się nauczyć prócz stu czterdziestu czterech tysięcy - wykupionych z ziemi.” Pieśń jakby nowa, to pieśń którą już dawniej śpiewali uczniowie Jezusa, jednak w wyniku odstępstwa które miało przyjść i które było zapowiedziane, poszła ona w zapomnienie; Dzie 20:29,30, Iza 8:16. Teraz w dniach ostatnich Bóg daje wiedzę i zrozumienie, sprawia, że ta pieśń jest znowu śpiewana; Dan 12:4. Pieśń nowa, to czysta i doskonała Prawda, mają powrócić dawno temu zapomniane prawdy Boże jakie przed wiekami odrzuciło odstępcze chrześcijaństwo, a jakich nauczał Jezus i apostołowie. Pieśń nowa, to ta sama pieśń którą śpiewają cztery postacie przed tronem Boga i dwudziestu czterech starców, widocznie sto czterdzieści cztery tysiące nauczyło się śpiewu od nich; Obj 5:8,9,13. Podobnie czynili wybrani Lewici, którzy wychwalali Jahwe w świątyni przy akompaniamencie harf, kiedy już świątynia została oddana do użytku i Arka zamieszkała w domu Bożym; 1 Kron 6:31,32,(16,17). Ten mocny głos nowej pieśni jest konieczny aby był słyszany daleko, to dobra nowina dni ostatnich, która ma poruszyć serca ludzi i oczarować swym pięknem tych wszystkich, którzy wcześniej nie słyszeli prawdziwej dobrej nowiny. Wybrani Boży śpiewają przed tronem nową pieśń, której nikt nie może się nauczyć, dlaczego nikt nie może nauczyć się tej pieśni? Czy może dlatego że inni ludzie nie są muzykalni? Nie, to nie ma nic wspólnego z muzykalnością, ale z prawdą, ponieważ tylko to grono stu czterdziestu czterech tysięcy otrzymuje poznanie prawdy; Ps 25:14, a tym samym umiejętność śpiewania tej pieśni. Tylko określona grupa ma właściwego ducha aby móc śpiewać tę nową pieśń; 1 Kor 2:14, dla pozostałych ta umiejętność jest zapieczętowana; Iza 29:11. Ludzie cieleśni nie nauczą się tej pieśni, tylko dzieci Boga potrafią wydawać właściwe dźwięki i właściwą melodię; Ps 89:15,(16). To pieśń prawdy której koniecznie trzeba się nauczyć, pieśń wybawienia śpiewana przez pierwociny ludu Bożego dni ostatnich. Wszyscy zwycięzcy którzy uznają Boga Ojca i Jezusa Chrystusa będą śpiewać tę nową pieśń; Obj 15:3,4. Żeby nauczyć się tej pieśni, trzeba włożyć w naukę całe swoje serce, zaangażować je, jeżeli ktoś tego nie uczyni, nie nauczy się tej pieśni, będzie mu ona obca i nie będzie chodził w prawdzie; 2 Jan 1:4, 3 Jan 1:3. Każdy śpiewak musi dopasować tempo i barwę głosu do śpiewanej melodii aby być mocno utwierdzonym w prawdzie; 2 Pio 1:12. Wykonawca musi nie tylko zapoznać się z tekstem śpiewanej pieśni, ale i zrozumieć jej sens, kto tego nie zrozumie, nie będzie mógł onej pieśni się nauczyć; Efez 3:18,19. Wielu śpiewaków popada w przyzwyczajenia, potrafią grać i śpiewać tylko pieśni które śpiewają od wielu lat. Ich przyzwyczajenia stały się dla nich drugą naturą i nawet nie próbują zaśpiewać jakiejś nowej pieśni, której wykonanie wymaga od nich nie tylko zaangażowania, ale i nowych środków wyrazu i nowego spojrzenia, a taką właśnie pieśń przygotował dla nas Bóg na dni ostatnie. Niektórzy śpiewają tylko chorały, stare pieśni układane jeszcze w średniowieczu, które są im znane od dzieciństwa i nie potrafią się przełamać aby zaśpiewać coś nowego. Ludzie którzy je śpiewają uważają, że one im wystarczą do zbawienia, a inna muzyka nie jest im potrzebna. Większość ludzi słucha jedynie śpiewu swoich duchownych i swoich organizacji religijnych, tymczasem owe sto czterdzieści cztery tysiące jest posłuszne Bogu i Chrystusowi. Należy pamiętać że do nauk biblijnych przez wieki dodano wiele sfałszowanych nauk, a więc wszystkie one były fałszowane i nie nadają się do wielbienia Boga. Dlatego potrzebna jest pieśń nowa, która zachowała czystą prawdę; Ps 33:3, Ps 40:3,(4). Sam Jezus mówi, że człowiek musi się narodzić na nowo jeżeli chce czcić Boga w duchu i w prawdzie, musi też śpiewać nową pieśń; Ps 96:1-3, Ps 98:1,2. Kto chce się udać na Syjon, musi się nauczyć nowej pieśni ponieważ tylko nowa pieśń odbija chwałę Jahwe w duchu i w prawdzie; Ps 144:9, Ps 149:1,2, Iza 42:10. Liczba uczących się śpiewać tę pieśń jest ograniczona, tylko tylu jest gotowych na przyjęcie nowej pieśni prawdy Słowa Bożego, śpiewana może być tylko w dniach ostatnich tego świata, ponieważ prawda jest odsłaniana w dniach ostatnich, jak zapowiedział sam Bóg; 1 Pio 1:5. Teraz, w dniach ostatnich Jahwe ją odsłonił, wzrasta poznanie i zrozumienie Słowa Bożego i ta pieśń znowu zaczyna być śpiewana przed tronem Bożym; Dan 12:9,10. Dlatego należy mieć otwarty umysł na to co mówi Bóg i co objawia w dniach ostatnich tego świata, nie polegać na tradycjach swego wyznania; Łuk 5:39, Rzym 11:9,10. Kiedy Chrystus przychodzi na Syjon, mieszkańcy Syjonu nie wybierają się do nieba, jak to jest w wielu wyznaniach, ale stoją przy Chrystusie i czystej prawdzie; 1 Kor 10:21. Wykupieni z ziemi, to wykupieni spośród ludów ziemi do życia za cenę ofiarnej śmierci Jezusa; 1 Kor 7:23, 1 Pio 1:18,19, a nie przeniesieni do nieba, jak to wielu próbuje tłumaczyć naiwnym. Oto śpiewacy śpiewają przed tronem Boga, w domu Bożym, a słuchaczem jest nie tylko Bóg, ale i Jezus i wszyscy w domu Bożym, czy próbujesz zaśpiewać tę pieśń poprawnie? A może ją lekceważysz lub gardzisz nią jak wielu? Obj 3:15-17. Szczerzy poszukiwacze prawdy, angażują całe swoje serce w poszukiwaniu Boga i prawdy, prą do przodu, wysilają się, szukają zrozumienia, czy należysz do nich? Mat 7:13,14.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ten fragment mówi o cechach jakie posiadają wybrańcy; Obj 14:4, „To ci, którzy z kobietami się nie splamili: bo są dziewicami; ci, którzy Barankowi towarzyszą, dokądkolwiek idzie; ci spośród ludzi zostali wykupieni na pierwociny dla Boga i dla Baranka,” Słowa te nie odnoszą się ani do fizycznego dziewictwa, ani fizycznego nierządu, jest to metafora bałwochwalstwa. Kobiety o których tutaj jest mowa, są wymienione w Obj 17:5, to nierządne córki Babilonu, liczne wyznania wyznające ideologie i dogmaty Platona mówiące o wędrówce ludzi po śmierci do nieba. Natomiast wybrańcy są czyści jak dziewice, ponieważ nie skalali się duchowym cudzołóstwem, nie przyjęli ich metod postępowania, fałszywych nauk, ceremonii i celebracji; Jak 1:27, Jak 4:4. Słowa mówiące że nie skalali się z kobietami, nie należy rozumieć dosłownie jako potępienia dla małżeństwa i promowania celibatu. Negatywne nastawienie do małżeństwa głoszone przez duchowieństwo niektórych kościołów, nie znajduje poparcia w Piśmie Świętym; 1 Tym 4:1-3. Człowiek został stworzony jako mężczyzna i kobieta dla napełnienia ziemi; 1 Moj 1:28, a dzieci są Bożym błogosławieństwem. Z Pisma Świętego wynika, że współżycie w związkach małżeńskich nie powoduje skalania, to jedno z Bożych błogosławieństw; Hebr 13:4. Wierność Bogu często bywa przyrównana w Biblii do czystości małżeńskiej, to symbol wiernych sług Bożych; Jer 3:20. Zbór Boży przedstawiony w Biblii jako Oblubienica Baranka, również świadczy o tym że są oni dziewicami; 2 Kor 11:2, Efez 5:25-27. Dziewiczym, czystym jest święty zbór dzieci Boga w swej wierności dla Chrystusa; Hebr 10:22, obrazem dla tego zboru dzieci Bożych jest Rebeka; 1 Moj 24:16, która chętnie dała wody spragnionemu; 1 Moj 24:17-21. Jest ona obrazem Oblubienicy Baranka która wzywa wszystkich słowem, „Przyjdź!” aby każdy kto usłyszy mógł przyjść; Obj 22:17. Pismo Święte odstępstwo nazywa mianem cudzołóstwa, splamienia, skalania, jest to cudzołóstwo duchowe, czyli odstępstwo religijne; Obj 2:20. Duchowe wszeteczeństwo, to uprawianie różnych związków z odstępczymi naukami, pozornie tylko chrześcijańskimi, które prowadzą do błędnego zrozumienia Słowa Bożego i do błędnych wierzeń i zachowań; Iza 9:15,16. Głoszenie błędnych nauk, kult wizerunków i figur, to niewierność wobec Boga i Chrystusa; Iza 1:21, Jer 3:9. Cudzołóstwo duchowe to między innymi nieprawość, brak moralności, uczciwości i prawdy, bałwochwalstwo, czyli służenie fałszywym religiom, posągom i przedmiotom kultu; Eze 16:14-18, Oze 3:1. Natomiast wybrańcy Boży są wierni i lojalni, kiedy Chrystus przychodzi do córy syjońskiej; Zach 9:9, wybrańcy Boży idą za Barankiem jak chodzili apostołowie, towarzyszą Mu dokądkolwiek idzie; Mat 4:19,20, 1 Pio 2:21. Są w zgodzie z Nim, gotowi przyjąć Jego wskazówki i kierownictwo, nie są oporni, jeżeli On skręca, to i oni skręcają, jeżeli przyśpiesza, to i oni przyśpieszają, w trudzie i znoju są gotowi iść tam gdzie On idzie; Mat 10:38, Mar 8:34. Towarzyszą Barankowi dokądkolwiek idzie, ponieważ mają takie same upodobania w służeniu Bogu; Jan 10:4. Jezus powinien być dla nas wzorem postępowania w każdym aspekcie naszego życia; Jan 13:15. Gdyby cię porwano i porywacze domagaliby się wysokiego okupu za twoje uwolnienie, na pewno byłbyś głęboko wdzięczny temu, kto zapłaciłby wysoki okup za ciebie, oto uratował ci życie, bo inaczej na pewno by cię uśmiercono, tak wspaniałomyślny dar ratuje nam życie; Rzym 3:22-26. Podobne znaczenie ma pojęcie odkupienia, które znajdujemy w Biblii, sens tego co uczynił Jezus dla ludzkości polega na spłaceniu długu i wybawieniu człowieka z niewoli grzechu i śmierci; 1 Kor 6:19,20, Hebr 9:12. Dawniejszy izraelski rolnik który popadł w dług, potrzebował odkupiciela aby mógł powrócić do utraconej własności i spróbować gospodarzyć jeszcze raz, już bez długu. Izraelita który popadł w dług, mógł zostać odkupiony przez swego krewnego, jest to pewnym obrazem okupu i naszego krewnego Jezusa który nas wykupuje; 3 Moj 25:39,40. Król Dawid jest obrazem Jezusa Chrystusa przy którym zbierają się ludzie udręczeni i mający zobowiązania wierzycielskie; 2 Król 4:1, 1 Sam 22:1,2. W sensie moralnym wszyscy ludzie są zadłużeni i znajdują się w niewoli grzechu i śmierci, odkupieni z ludzi, to grzesznicy świadomi swego długu i konieczności odkupienia, ci którzy zbierają się przy Chrystusie, to pierwsi ludzie którzy korzystają z Bożego okupu; 1 Tym 2:6, Obj 5:9. Wykupieni spośród ludzi, to ludzie kupieni za cenę krwi Baranka, zostali tą krwią obmyci i uwolnieni spod klątwy grzechu; Tyt 2:14. Wykupieni są zbierani w dniach ostatnich tego świata aby przedłożyć ich jako pierwociny zbawionych Bogu w świątyni Jego, już nie są niewolnikami grzechu, ale są wolni w Jezusie Chrystusie; Łuk 7:42,43,47. Pierworodni Izraela zostali wykupieni krwią baranka, podczas kiedy pierworodni Egiptu zginęli; 2 Moj 12:23,27,29,30, to obraz na dni ostatnie; 2 Moj 11:5, 2 Moj 12:12, 4 Moj 33:4. W Izraelu pierwociny należały do Boga jako najlepszy plon; 3 Moj 23:10, są obrazem dziedziców, tego co daje początek, co najlepsze; 1 Moj 4:4, 2 Moj 13:2, 2 Moj 23:16,19, to co najlepsze należało do Jahwe, pierwociny miały być zanoszone do domu Bożego, od trzody po ciasta i oliwę; 5 Moj 26:1-4, Neh 10:36-38. Pierwociny to coś szczególnie cennego i drogiego; Hebr 11:28, dlatego pierwocinami oddawano cześć Jahwe w domu Jego; Przy 3:9. Pierwociny ludu Bożego zbieranego w dniach ostatnich tego świata, to pierwociny dzieci Boga Żywego, ponieważ to w dniach ostatnich powstaje nowy lud i rodzą się synowie Boży; Iza 66:8, to w tym czasie także dochodzi do objawienia się synów Bożych; Rzym 8:19. Zwycięzcy podążają za Barankiem na Syjon, tu pierwociny przedstawiają pierwsze dojrzałe owoce zbierane do domu Bożego; Jak 1:18. Już w pierwszym wieku chrześcijanie byli nazywani pierwocinami; 1 Kor 16:15, Rzym 16:5. Ofiara pierwocin zawsze poprzedzała żniwa, dlatego określenie „pierwociny” wskazuje, że po pierwocinach będą i następne obfite zbiory; Iza 60:3, Obj 7:9,13-17.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wybrańcy Boży na pierwociny mają być nienaganni; Obj 14:5, „a w ustach ich kłamstwa nie znaleziono: są nienaganni.” Kłamstwo to świadome wprowadzanie w błąd; Przy 20:17, Przy 21:6. Biblia potępia posługiwanie się fałszywym językiem, zachęca do mówienia prawdy i unikania kłamstwa, gdyż to nie ma Bożego uznania; Przy 6:17,19, Przy 10:18. Kto wystrzega się kłamstwa panuje nad swoim językiem, jest uczciwy i szczery, wystrzega się grzechu, tacy mają uznanie Jahwe jako nienaganni; Przy 12:19, Sof 3:13. Natomiast świadek fałszywy posługuje się kłamstwem; Przy 12:17, Przy 14:5. Ci którzy trwają w Chrystusie, chodząc Jego drogami, okazują wiarę swoją, zasługują na oczyszczenie; 1 Jan 3:5,6. Biblia opisuje ludzi nienagannych na których Jahwe zwrócił uwagę swoją takich jak Abraham i Hiob; 1 Moj 17:1, Hiob 1:1, Hiob 2:3. Tak i dzieci Boga mają być święci i bez skazy; Efez 1:4, Fil 2:14,15, Kol 1:21,22. Bóg jest w stanie nas ustrzec przed upadkiem i stawić jako nieskalanych; 2 Pio 3:14, Judy 1:24. Człowiek pokorny i bogobojny nie będzie chciał odnosić korzyści materialnych poprzez kłamstwo, ale będzie powstrzymywał swój język od mówienia rzeczy zwodniczych, kto miłuje życie pozostanie nienaganny; 1 Pio 3:10. Nienaganni w sprawie mówienia prawdy podążają za Jezusem, ich słowo tak, znaczy tak, a nie, znaczy nie; Mat 5:37, Kazn 5:5, 5 Moj 23:22,23. Usta to rzecz na którą Słowo Boże kładzie wielkie znaczenie, gdyż na podstawie naszej mowy odbywa się sąd; Mat 12:37, Łuk 19:22, Przy 13:3. Człowiek prawy wydobywa z serca swego słowa swoje, ale niegodziwiec wydobywa kłamstwa swoje; Łuk 6:45. Jezus jest wspaniałym wzorem i przykładem jak posługiwać się ustami i językiem aby nie grzeszyć; Iza 53:9, 1 Pio 2:22. Dzisiaj prawda nie jest ceniona, wszyscy wokół kłamią, czym ktoś zajmuje wyższe stanowisko tym więcej kłamie. Odrzucono wiarę w Boga, ale kultywuje się wiarę w diabła, który jest ojcem kłamstwa; Jan 8:44. Dzisiejszy świat posługuje się kłamstwem i nazywa je prawdą, wręcz czyni je prawem do przestrzegania dla innych. Natomiast ludzie prawi nie kłamią, posłusznie idą za Jezusem, są nienaganni i nieskażeni; Efez 4:25, Kol 3:9. Kłamcy nie wejdą do domu Bożego; Obj 21:8,27, Obj 22:15, dlatego dzieci Boże muszą być nienaganne, wystrzegać się mówienia rzeczy zwodniczych; Jan 1:47, Ps 34:13,(14). Ludzie prawi muszą brzydzić się grzechem i pozwolić się oczyścić od wszelkiej nieprawości aby w ten sposób przygotować się na przyjście Pana. Małżonka Baranka jest przyodziana w białe szaty przedstawiające prawość i sprawiedliwość; Obj 19:7,8, dlatego i my, przyodziejmy białe szaty; 1 Kor 6:11. Chcąc wchodzić w skład małżonki Baranka, stale ćwiczmy się aby nie uchybiać naukom Jezusa i apostołów; Dzie 24:16. Małżonka Baranka przedstawia cały zbór dzieci Boga który jest nienaganny; Ps 18:23,(24), „postępowałem wobec Niego nienagannie i wystrzegałem się wszelkiego występku.”

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

W tym rozdziale Bóg posyła pięciu aniołów, posłańców z ważnymi przekazami, każdy z nich przedstawia odrębne poselstwo prawd biblijnych objawionych w dniach ostatnich; Obj 14:6,8,15,17,18. Oto pierwszy anioł którego Jan ujrzał przynosi Dobrą Nowinę do obwieszczenia; Obj 14:6, „Potem ujrzałem innego anioła lecącego przez środek nieba, mającego odwieczną Dobrą Nowinę do obwieszczenia wśród tych, którzy siedzą na ziemi, wśród każdego narodu, szczepu, języka i ludu.” Anioł tu opisany, to duch Dobrej Nowiny która ma być obwieszczana wśród wielu narodów w czasie kiedy Bóg już króluje; Iza 52:7. Anioł wyrusza w dniach ostatnich, kiedy wybrano już sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych pierwocin którzy zaczynają śpiewać nową pieśń, jest to pieśń Dobrej Nowiny; Obj 15:3,4. To sto czterdzieści cztery tysiące pierwocin wyruszy do ludów i narodów jako kaznodzieje z dobrą nowiną pod przewodnictwem tego anioła, i będą śpiewać tę nową pieśń prawdy Bożej gromkim głosem; Mat 24:14. Odwieczna Dobra Nowina oznacza treść Słowa Bożego która dostarcza nam informacji o Boskich sądach i wyrokach, lecz niesie także nadzieję lepszego jutra; Dzie 1:8. Środek nieba może oznaczać zbór Boży który śmiało i pewnie zajmuje się przekazywaniem dobrej nowiny tak, że nie da się go nie zauważyć, to centrum wydarzeń; 2 Moj 14:16,22,29, to droga wytyczona przez Boga; Obj 19:17. Anioł ma odwieczną dobrą nowinę do obwieszczenia, jest ona odwieczna ponieważ nigdy nie zginie i niczym nie będzie zastąpiona, zawsze jest taka sama, nie zmienia się jak zauważył apostoł Paweł mówiąc, że oto pojawili się ludzie którzy głoszą im jakąś inną ewangelię; 2 Kor 11:4, Gal 1:6. Część przekładów w tym wersecie mówi o ludziach siedzących na ziemi, to sformułowanie oznacza śmiertelników, ludzi siedzących w prochu ziemi, oznacza to znikomość człowieka. Dobra nowina ma dotrzeć do każdego narodu i szczepu i języka i ludu, jej światło ma oświecić narody; Mar 13:10. Ewangelia jest wielkim światłem w dniach ostatnich; Mat 4:16,17, jest drogą do pojednania się ludzi z Bogiem; 2 Kor 5:20. Oczywiście, jeżeli nie dacie się odsunąć od tej dobrej nowiny; Kol 1:23. Bądźmy jak psalmista który chciał śpiewać i grać, sławić Jahwe i dotrzeć z tą pieśnią do ludów i narodów; Ps 108:1-3,(2-4), (Poz), „Utwierdzone jest serce moje, o Boże! Chcę Ci śpiewać i grać. Ocknij się, chwało moja. (3) Zbudź się, harfo i cytro: uprzedzić pragnę jutrzenkę. (4) Będę Cię wysławiał, Jahwe, pośród ludów, pośród narodów będę Ci śpiewał hymn.”

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Anioł wzywa wszystkie narody głosem donośnym, pełnym mocy i ducha bo przekaz jest pilny; Obj 14:7, „Wołał on głosem donośnym: Ulęknijcie się Boga i dajcie Mu chwałę, bo godzina sądu Jego nadeszła. Oddajcie pokłon Temu, co niebo uczynił i ziemię, i morze, i źródła wód!” Oto nadeszły dni ostatnie tego świata, oto nadeszła godzina sądu, dlatego anioł ma Dobrą Nowinę i wezwanie, aby wszyscy przejawiali bojaźń Bożą i oddawali Bogu chwałę; 1 Pio 1:17, Obj 11:15. Biblia wzywa ludzi aby oddawali chwałę jedynie Wszechmocnemu Bogu i Chrystusowi; Obj 5:13. Wielu duchownych chętnie przyjmuje hołdy i akty czci od ludzi, które należą się jedynie Bogu; Ps 29:1,2, Ps 95:6,7, że jest to błędna postawa, podkreślał to sam Jezus i anioł który rozmawiał z Janem; Mat 4:10, Obj 19:10. Wcześniej ludzie mogli jedynie wołać; „dokąd Panie Święty będziesz się wstrzymywał z osądzeniem i pomszczeniem naszej krwi” Obj 6:10, teraz nareszcie nastał dzień sądu i oto jest głoszona dobra nowina wszelkiemu narodowi; Jan 17:18. Sąd nad światem i Babilonem, to czas kiedy Bóg dokona rozliczenia wszystkich tych, którzy popełniali zło w różnych jego przejawach. Ci którzy usłuchają dobrej nowiny chronić się będą w domu Bożym; Iza 56:7. Nadszedł więc czas aby przejawiać bojaźń Bożą, szacunek i respekt; 2 Kor 5:10,11. Przejawiać bojaźń Bożą oznacza, nienawidzić tego czego nienawidzi Bóg, miłować to, co miłuje Bóg; Przy 8:13. To również znaczy, lękać się aby nie czynić tego, co mogło by nie znaleźć Bożego uznania; Jer 10:7, Hio 37:24. Bojaźń Boża oznacza także, wprowadzanie zmian w naszym życiu, które pomogą nam nawiązać dobre relacje z Nim; Dan 4:27,(24). Bóg zawsze ostrzega ludzi przed nadchodzącymi wydarzeniami; Iza 42:9, tak i teraz, przed przyjściem nieszczęścia anioł napomina ludzi. Głośne ogłaszanie anioła, to ogłaszanie ostatniego upomnienia, wezwanie do oddania chwały Bogu Najwyższemu; Ps 115:1, Judy 25. Nadejście godziny sądu oznacza, że nadszedł czas kiedy Zbawiciel będzie sądził wszystkich ludzi żyjących na ziemi; Jan 5:22, 2 Pio 2:9. Lud Najwyższego także otrzymuje władzę sądzenia; Łuk 22:30, gdyż sądy będą poprzez nauczanie prawdy i prawości; Iza 2:4, Iza 26:9. Oddawać pokłon, oznacza mieć uznanie dla Boga jako Stworzyciela i Życiodawcy, tego który uczynił niebo i ziemię, który jest źródłem wszelkiej egzystencji, wszystkich żywych istot; Jer 10:12. Dzisiaj ludziom brakuje bojaźni Bożej, dlatego anioł głośno wzywa do przejawiania bojaźni Bożej, bo to czas najwyższy; Kazn 12:13,14, Ps 33:8. Ludzie dni ostatnich tkwią głęboko w złym i trudno im okazywać skruchę i się nawrócić; 1 Tym 4:1, na świecie szerzy się ateizm, przemoc, bezprawie i niemoralność; Ps 14:1, Rzym 1:20-32, pomimo głośnego ogłaszania dobrej nowiny, wielu ludzi nie okaże skruchy i nie nawróci się do Boga; Obj 9:20,21, Obj 16:9,11. Jahwe jest stwórcą ziemi i nieba, On je uczynił, stworzył także ludzi, więc wszyscy powinni uwzględnić Jego wolę w swoim życiu; Ps 124:8, Ps 146:5,6.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Oto Jan ujrzał jeszcze innego anioła który przybył z poselstwem dotyczącym Babilonu; Obj 14:8, „A inny anioł, drugi, przyszedł w ślad mówiąc: Upadł, upadł wielki Babilon, co winem zapalczywości swego nierządu napoił wszystkie narody!” Nagle pojawił się inny anioł podążający za pierwszym, który oznajmił wszystkim wieść o upadku Babilonu. Pojawiający się jeden po drugim aniołowie z wieściami świadczy o tym, że wydarzenia będą się rozgrywać szybko jedno po drugim. Babilon to ośrodek fałszywego kultu, już Nimrod zaczął go budować w postaci miasta i wysokiej wierzy religijnego kultu; 1 Moj 10:9,10, 1 Moj 11:4. Wielu ludzi chce aby ich kościoły, meczety czy bożnice sięgały nieba. Imię Babilon oznaczało pierwotnie „Bramę Bożą” lecz z czasem zaczął oznaczać „zamieszanie, zamęt”. Teraz kościół nominalny jest bramą, przez którą wchodzi się do błędu i zamętu pojęć. Różne wyznania protestanckie są córkami tej matki, są blisko ze sobą spokrewnione; Obj 17:5, jak matka tak i córki mają jednego ducha, Bóg nazwał je zamieszaniem; 1 Moj 11:9. To fałszywy system religijny który Bóg nazywa Babilonem Wielkim, przywodzi on ludzi do upadku, musi on upaść ponieważ para się bałwochwalstwem i nieprawością; Iza 47:8,9. Bóg w tym fałszywym systemie ma jednak swój lud i pragnie aby on wyszedł stamtąd; Obj 18:4. Potrzeba wyjścia jest nagła i coraz bardziej konieczna, ponieważ zbliża się upadek Babilonu; Jer 51:6-8,33. Jezus ukazuje potrzebę rozdzielenia dzieci Bożych od nominalnego chrześcijaństwa w czasach żniwa; Mat 13:27-30, 47-49. Ta nauka Jezusa wypełnia się w dniach ostatnich świata, tuż przed upadkiem Babilonu Bóg wysyła poselstwo aby Jego lud nie pozostał dłużej w tych denominacjach, bowiem zbliża się czas upadku Babilonu; Iza 13:1-22. Podczas kiedy w dniach ostatnich jedni wyjdą z Babilonu i pójdą na Syjon aby budować dom Boży i wielbić Boga na Syjonie, drudzy będą jakby odurzeni winem rozpusty i wszeteczeństwa Babilonu, pijani jej naukami nie będą reagować na głos Bożego wezwania; Jer 6:10, Dzie 7:51. Nadal będą uprawiać duchowe wszeteczeństwo z bogami Babilonu, z ich dogmatami i doktrynami unurzani w fałszywej duchowości; Ps 115:4-8. Duchowe wszeteczeństwo to również łączenie władzy kościelnej z władzą świecką, kościoła z państwem. Wielu nie rozpozna światła prawdziwej ewangelii i nie zareagują, dopóki nie usłyszą wieści że Babilon rozsypał się w gruzy; Iza 21:8,9, Obj 18:21. Babilon jest odstępczym chrześcijaństwem i fałszywym zborem Bożym, on pozoruje naśladowanie Jezusa, ale żyje bałwochwalczymi naukami, dlatego żyje dla swoich bożków, które Jahwe zapowiada zniszczyć; Iza 2:8,18, Zach 13:2. Napoił on wszystkie narody swoim winem duchowej rozpusty, szerzy ją i rozprzestrzenia, upierając się że zna prawdę. Swoją duchową rozpustą poił wszystkie narody przytępiając im zmysły i siejąc fałszywe nauki, obmyślając sprytne dogmaty usidlające ludzi; Obj 18:3. Nierządnica Babilon teraz wypije wino gniewu Bożego i poniesie karę należną za wszystkie ohydne grzechy i za przywodzenie drugich do bałwochwalstwa. Bóg wykona na niej wyrok; Obj 19:2, dlatego wzywa ludzi myślących, którzy nie są fanatykami systemów religijnych do których należą, aby obiektywnie ocenili gdzie się znajdują, czy nie są zmuszani do picia niemoralnych, niebiblijnych nauk; Obj 17:1,2,4, Jer 50:38.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

W ślad za tamtymi aniołami, posłańcami, idzie kolejny z wyrokiem Bożym; Obj 14:9, „A inny anioł, trzeci, przyszedł w ślad za nimi, mówiąc donośnym głosem: Jeśli kto wielbi Bestię, i obraz jej, i bierze sobie jej znamię na czoło lub rękę,” Kolejny anioł przestrzega nas przed oddaniem się kultowi Bestii. Bestia to symbol mocarstwa władającego światem w sposób bestialski, wrogiego wobec Boga; Dan 7:3,4,17, Obj 13:1. Cześć która należy się jedynie Bogu, często w świecie jest oddawana potędze władzy lub władcy; Dan 3:1-7. Ten kto podporządkuje się Bestii i będzie jej oddawał hołd i cześć, pochwalał i czynnie popierał, kto przyjmuje jej ideologię, przyjmuje jej piętno, przyjmuje jej sposób myślenia i działania; Obj 13:16. To symboliczny znak objawiający się poprzez szacunek i cześć, przychylność, uległość i współpracę. Wziąć znamię na czoło, oznacza uznawać w myślach swoich, że to jest dobre. Myśli i poglądy wielu ludzi dowodzą, że służą właśnie Bestii, wielkiej władzy mającej ambicje panować nad dużą częścią świata. Znamię na ręku, oznacza czynne popieranie i materialne wspieranie Bestii politycznej. Jest jeszcze druga bestia, która ma rogi jak baranek, i ta bestia czyni wizerunek pierwszej bestii; Obj 13:11-15, czyni ona wszelkiego rodzaju cuda, aby przekonać wszystkich do oddawania czci wizerunkowi pierwszej Bestii. Drugą bestią jest UE która czyni wszelkiego rodzaju starania, aby wszyscy oddawali cześć pierwszej bestii, czyli Niemcom, jako dziedzicowi i spadkobiercy cesarstwa Rzymu. Ten dziedzic w dniach ostatnich przedstawiony jest jako stopy wielkiego posągu po części tylko z żelaza, a po części z gliny przedstawiającej słabe rządy liberalno demokratyczne; Dan 2:33,34,41-43.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Czciciele wizerunku Bestii wywołują gniew u Boga; Obj 14:10, „ten również będzie pić wino zapalczywości Boga przygotowane, nie rozcieńczone, w kielichu Jego gniewu; i będzie katowany ogniem i siarką wobec świętych aniołów i wobec Baranka.” „Ten pić będzie,” co oznacza że będzie doświadczał gorzkich doświadczeń, ucisku i zniszczenia jakie przyjdzie, poniesie karę. Wino zapalczywości gniewu srogiego oznacza, gwałtowność Bożego gniewu; Jer 25:15-17. Kielich Jego gniewu, to kielich pomsty Bożej za popełnione nieprawości i za przelewy krwi świętych; Iza 26:21. Gniew Boży będzie srogi; Jan 3:36, Rzym 1:18, Ps 78:31, ludzie buntujący się przeciwko Bogu sprowadzają na siebie gniew Boga; Efez 5:6, Kol 3:6. Gniew, rozgniewanie, to wybuch emocji groźnych dla otoczenia, aniołowie Boży wyleją aż siedem czasz takiego gniewu; Obj 15:7. To czas kiedy Bóg każe zwolnić cztery wichry; Obj 7:1, Jer 23:19,20, Eze 12:14, ich wypuszczenie spowoduje chaos i anarchię; Zach 14:3, Iza 19:2. Winni tych grzechów pić będą z nierozcieńczonego wina gniewu Bożego, co oznacza że nie będzie złagodzenia kary, ucisk będzie wielki a wino mocne; Ps 75:8,9,(9,10), Jak 2:13. Wypicie tego kielicha przedstawia ciężki los, spowoduje klęskę i karę; Ps 60:3,(5), Jer 49:12. Spowoduje mękę podobną do tej, jaką wywołują dotkliwe poparzenia ogniem i palącą się siarką, taki ogień jest symbolicznym obrazem duchowego cierpienia, zniszczenia i zagłady; Mat 25:41,46, Eze 38:21-23. Potwierdzają to wersety mówiące o zniszczeniu Diabła i wszelkich niegodziwców w jeziorze ognia; Obj 20:10, Obj 21:8. Taka kara to ogień wiecznej zagłady i wiecznego unicestwienia; 2 Tes 1:6-9. Katowanie wobec świętych aniołów i wobec Baranka oznacza, że wydarzenia dziać się będą przed świętym miastem i jego mieszkańcami, razem z Barankiem; Obj 22:14. Jezus będzie z uczniami swymi w czas największej zawieruchy wielkiego ucisku; Mat 8:23-26, Ps 65:7,(8), Ps 107:29. W krainie żyjących, w domu Bożym na Syjonie, wszyscy będą chodzić przed Bogiem naszym; Ps 116:9, Ps 142:5,(6). Tu wszyscy otrzymają inny los, będą pić kielich wybawienia; Ps 116:13, (Poz), „Podniosę kielich zbawienia i będę wzywał Imienia Jahwe.”

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Czciciele Bestii i jej obrazu nie będą mieli spoczynku; Obj 14:11, „A dym ich katuszy na wieki wieków się wznosi i nie mają spoczynku we dnie i w nocy czciciele Bestii i jej obrazu, i ten, kto bierze znamię jej imienia.” W świecie adorowanie podobizn bóstw jest powszechnym elementem kultów religijnych, również kult państwa lub wielkiego władcy jest dość powszechny. Czciciele Bestii i jej obrazu przedstawiają społeczeństwo uprawiające kult państwa jako wielkiego imperium. Utworzony zostaje obraz tej struktury polityczno społecznej, gadający obraz Bestii który przedstawia propagandę wylewaną przez media; Obj 13:15. Ten obraz jakby ze złota, kultywujący Bestię staje się przedmiotem czci o charakterze religijnym; Dan 3:1,18, podobny posąg kazał uczynić król Babilonu który także zażądał składania pokłonu przed tym posągiem, który był symbolem jego chwały, wielkości i panowania; Dan 4:30,(27). Chociaż może ktoś powie że to nie jest kult czysto religijny, owszem, ale i król Babilonu nie tworzył kultu jakiegoś bóstwa, ale kult państwa, siły imperium i jego ideologii, podobnie dzieje się tu i dziś. Bestia z rogami baranka, to UE, która dąży do odbudowy cesarstwa Rzymu narodu niemieckiego, buduje wielkie superpaństwo z Niemcami w roli głównego członu. Unia Europejska wraz ze swoją lewicowo liberalną ideologią, przymusza wszystkie kraje Europy do przyjęcia jej liberalno genderowej ideologii jaką mają Niemcy jako Bestia. Ta bestia i jej lewicowo genderowe ideologie mają stać się obiektem podziwu i adoracji, wszyscy mają je przyjąć, dlatego wymaga to ogromnej propagandy która skłoni ludzi do popierania Bestii. Wszelkie ruchy prawicowe są zwalczane, a nawet nazywane faszystowskimi, natomiast ruchy genderowe, zielonych i liberałów są otaczane adoracją. Współczesne ideologie zastąpiły religię, lewicowe ideologie UE stały się kultem, obrazem narzucanym narodom Zachodu, aby się im kłaniać jako jedynej prawdzie. Religię zastąpiono zielonym ładem do którego odnoszą się z nabożną czcią, rodzinę zastąpiono ideologią gender, tradycję i państwa narodowe zastąpiono ideologią globalizmu i przymuszają wszystkich do wzięcia jej znamienia. Dym ich katuszy przedstawia pamięć wydarzeń ich zagłady, która wznosić się będzie na wieki, to wspomnienie wydarzeń minionej historii i niezapomniana lekcja okresu nieprawości. Sprawiedliwi po wsze czasy będą mogli niejako oglądać sąd nad nikczemnikami i rozpamiętywać je. Dym wznosi się na wieki wieków, ponieważ pozostanie w pamięci ludzkiej na zawsze. Przypomina to Sodomę i Gomorę o których zagładzie pamięć wznosi się przez tysiąclecia; Judy 1:7, podobna zagłada spadnie na Babilon i wszystkich czcicieli Bestii i jej obrazu; Obj 19:2,3, Iza 34:9,10. Każdego kto bierze znamię na swoją rękę i oddaje cześć i szacunek bestii, oraz przejawia bojaźń i uległość wobec jej imienia, czeka zagłada; 5 Moj 32:22. Pamięć o ich zagładzie nie będzie ugaszona; Jer 7:20, nigdy nie będzie przebaczenia; Iza 66:24. Dzisiejszy świat odrzuca Boga i chce wędrować przez życie pod flagami genderyzmu, powstaje świat który śmiało można nazwać „Sodomą”; Obj 11:8, Jahwe spuści na nich palącą zagładę; Iza 30:30, Ps 11:5,6. Natomiast wszyscy którzy nie oddali czci Bestii, ani jej wizerunkowi, ożyją i królować będą z Chrystusem; Obj 20:4.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Jaką rolę odgrywa wytrwałość w tak trudnych sytuacjach wielkiego nacisku ze strony Bestii i jej otoczenia? Obj 14:12, „Tu się okazuje wytrwałość świętych, tych, którzy strzegą przykazań Boga i wiary Jezusa.” Święci to ci, którzy zachowują przykazania Boga i wiarę Jezusa, a więc jest nam potrzebne posłuszeństwo i wiara, to podstawowe wymagania Boże; Obj 3:21. Chrześcijanie potrzebują cierpliwości i wytrwałości, znoszenia trudów i zła, czasem wymaga to siły woli i wiary; Obj 1:9, Obj 2:2,3,19. Wiara którą okazywał Jezus, wymagała poświęcenia nie tylko własnych korzyści i znoszenia trudów, ale także złożenia swego życia; Mat 10:22. Często kiedy napiera na nas presja, sytuacja jest coraz trudniejsza a my nie mamy żadnego wsparcia, wielu zamiast stawiać czoło przeciwnościom, wycofuje się; Jak 5:11, Obj 13:10. Pan Jezus nauczał uczniów swoich że nadejdą trudne czasy dla wierzących i musimy być na nie przygotowani; Mat 24:9-13, Mar 13:12,13, Łuk 21:17-19. Musimy się nauczyć kontrolować własne emocje i pożądliwości aby móc się przeciwstawić strachowi czy własnym pragnieniom, każde przeciwstawienie się słabością rodzi w nas wytrwałość i stan uznania; Rzym 5:3,4. Musimy prosić w modlitwie o dar wytrwałości i cierpliwości, szczególnie w trudnych sytuacjach powinniśmy mieć świadomość że cenna jest w oczach Jahwe śmierć Jego wiernych; Ps 116:15. Musimy także przestrzegać przykazań Bożych i wiary Jezusa; Obj 12:17, 1 Tes 1:3, 1 Tym 4:10, to ludzie wytrwali strzegą przykazań Bożych, a nie są one dla nich uciążliwe; Ps 119:35, 1 Jan 5:3. Dokonania wiernych i wytrwałych idą za nimi, stąd Jezus zna uczynki nasze; Obj 2:9, Tyt 3:8. Wielu za swoją wytrwałość i za wiarę swoją oddało życie swoje, jednak cierpienie w obecnej porze, nic nie znaczy w porównaniu z chwałą która ma być w nas objawiona; Rzym 8:18, taki trud nie jest daremny; Hebr 10:36, 1 Kor 15:58.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Teraz słychać głos z nieba, prawdopodobnie samego Boga, który każe Janowi napisać ważną wiadomość; Obj 14:13, „I usłyszałem głos, który z nieba mówił: Napisz: Błogosławieni, którzy w Panu umierają - już teraz. Zaiste, mówi Duch, niech odpoczną od swoich mozołów, bo idą wraz z nimi ich czyny.” Jan miał to zapisać jako informację dla wszystkich, gdyż Jahwe dba o to, aby Jego poufne informacje dotarły do sług Jego; Amos 3:7. Jan otrzymał polecenie aby napisać, o błogosławionych. Wielu ludzi przeszło prześladowania, Jezus mówi że wielu biednych i głodnych i cierpiących są błogosławieni; Łuk 6:20-22. Dlaczego w tym miejscu powiedziano, że ci, którzy odtąd w Panu umierają są błogosławieni? Błogosławieni, czyli szczęśliwi, nigdzie w Piśmie Świętym nie ma mowy, aby śmierć była błogosławieństwem, to życie jest błogosławieństwem; Ps 133:3. Skoro wykupieni są już z Barankiem na Syjonie; Obj 14:1-3, oznacza to, że jest głoszona dobra nowina, śpiewana nowa pieśń a ludzie przybywają na Syjon, w tej sytuacji nikt z błogosławionych nie może umierać w Panu śmiercią. Wszyscy są zgromadzani na Syjonie w domu Bożym gdzie przewodzi Jezus i gdzie śmierci już nie ma; Iza 25:7,8. W tej sytuacji słowa; „Błogosławieni którzy w Panu umierają - już teraz,” nie dotyczą literalnego umierania. A to by oznaczało że ci umierający w Panu, to umierający dla grzechu i dla świata; Rzym 6:2,3. Ci są błogosławieni, ponieważ teraz będąc w jedności z Chrystusem; Efez 1:3, Efez 4:13, wchodzą do domu Bożego, do Nowej Jerozolimy, czyli na Syjon gdzie będą doznawać opieki Pana; Abdj 17. Ci którzy są w jedności z Chrystusem są w jedności z życiem; Jan 6:63. Umieramy dla grzechów naszych; Kol 3:3, dlatego nasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu. Ci którzy umierają dla grzechu, nie powinni dalej używać grzechu lecz żyć dla świętości; Kol 2:20, 1 Pio 2:24. Umieramy z Chrystusem, żeby nasze grzeszne ciało stało się nieczynne; Rzym 6:5,6, zawieszamy na krzyżu nasze ciało wraz z jego namiętnościami i pragnieniami; Gal 5:24, 1 Pio 2:11. Apostoł Paweł mówi, że świat dla niego zawisł na krzyżu a on dla świata, mówi więc że dla świata jest umarłym – już teraz, czyli za życia; Gal 6:14. Bóg w Chrystusie objawia swoją prawość, dlatego prawy będzie żył dzięki wierze; Rzym 1:17, to dzięki Chrystusowi stajemy się prawością Bożą; 2 Kor 5:21. Każdy kto jest uczestnikiem zaszczytnego cierpienia Pana Jezusa, jest błogosławionym a jego czyny idą wraz z nim, każdy zapisany do życia w Nowej Jerozolimie będzie zapisany w księdze życia Baranka; Obj 3:5, Iza 4:3. Słowa; „mówi duch” oznaczają, że Bóg dał nam ducha który mówi nam, że nasze czyny idą do Boga; 2 Kor 5:5, ci którzy uwierzyli i umarli dla Pana i dla grzechu, mogą odpocząć od mozołów. To odpocznienie nie dotyczy odpoczynku w grobie, ponieważ tam umarli nie odpoczywają, lecz śpią pogrążeni w śmierci, w niebycie; Ps 146:4. Ulgę i odpoczynek dzieci Boże otrzymają podczas objawienia się Pana Jezusa w dzień Jego przyjścia; 2 Tes 1:7. Kiedy przyjdzie Pan Jezus, każdy otrzyma nagrodę w postaci korony życia; 2 Tym 4:8, 1 Pio 5:4. W świętym mieście otrzymamy nagrodę i wejdziemy do odpoczynku Bożego, odpoczynku od grzechu i mozołu namiętności; Hebr 4:10,11, Ps 91:7,8, kiedy otrzymamy nieskażoność; 1 Kor 15:51-54.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Po wcześniejszej wizji, Jan ujrzał kolejną wizję a w niej biały obłok; Obj 14:14, „Potem ujrzałem: oto biały obłok - a Siedzący na obłoku, podobny do Syna Człowieczego, miał złoty wieniec na głowie, a w ręku ostry sierp.” Ze słów Słowa Bożego wynika, że najpierw będzie przyjście Pana Jezusa i zmartwychwstanie świętych, a dopiero potem nastanie czas żniwa. Aby przystąpić do żniw, najpierw żniwiarz składał pierwociny jako dar dla Boga do świątyni; 2 Moj 34:22. Jezus stojący na świętej górze Syjon; Obj 14:1, przedstawia żniwiarza który jest w domu Bożym ze snopem stu czterdziestu czterech tysięcy pierwocin; 3 Moj 23:10,11, Obj 14:4. Siedzący na obłoku jest podobny do Syna Człowieczego, ponieważ Jego zwycięstwo, jest zwycięstwem człowieka nad grzechem; Jan 1:14, 1 Kor 15:45, (Poz). Swoim posłuszeństwem aż do śmierci dowiódł, że człowiek równy doskonałością Adamowi, nie musi postąpić tak jak Adam, a może okazać wierność i lojalność Bogu Ojcu aż do śmierci. Dlatego Syn Człowieczy to Chrystus który przybywa ze świętymi swymi; 1 Kor 15:52, 1 Tes 4:16. W wizji proroka Daniela Syn Człowieczy także przybywa na obłokach i zostaje przyprowadzony przed oblicze Przedwiecznego od którego przyjmuje prawo do sprawowania władzy nad światem; Dan 7:13,14, Mal 3:1. Jezus już wcześniej wspomina o swoim przyjściu na obłokach nieba; Mat 26:64, Mar 13:26. Chrystus siedzący na obłoku, jest obrazem sprawującego władzę i zajmującego bardzo wysokie stanowisko na obłoku wiernych świętych; Mal 3:3, Łuk 21:27, obłok przedstawia jego świętych w czystych białych szatach; Obj 3:5, Obj 19:14. Utwierdzi On tron swój, to oni są tronem Jego, czyli Nową Jerozolimą; Jer 3:17, Iza 16:5, na tronie zasiada Jezus jako Król i Sędzia który będzie sądził ludy i narody, gdyż przychodzi dla zżęcia świata całego; Mat 19:28, 2 Kor 5:10. Złota korona to Boskie upoważnienie do sprawowania władzy królewskiej, prawo do panowania nad ziemią; Iza 49:7, Iza 52:13-15. To Jezus otrzymuje władzę i panowanie nad światem aby jemu służyły wszystkie grupy narodowościowe i języki; Mat 28:18, Hebr 2:8, dlatego ma na głowie złoty wieniec, koronę; Ps 21:3,(4), 2 Sam 12:30. Na ten moment czeka z utęsknieniem całe wzdychające stworzenie, ale przede wszystkim ci, którzy otrzymują zaczątek ducha; Rzym 8:23. Syn Człowieczy trzyma w ręku sierp ostry, jest przedstawiony jako żniwiarz, będzie zbierał zbawionych do gumna, czyli do świętego miasta; Mat 25:31-34. Sierp jest symboliczny i przedstawia Prawdę Słowa Bożego objawioną w dniach ostatecznych jako nowa pieśń, która jest śpiewana przez sto czterdzieści cztery tysiące harfiarzy. Żniwo przedstawia odłączenie prawdziwych chrześcijan od fałszywych i umieszczenie ich w schronieniu na Syjonie; Ps 84:7,(8), Ps 126:1. Jak wiek żydowski zakończył się „żniwem” a Pan Jezus i Jego uczniowie wykonali pracę zbierania dojrzałych owoców; Jan 4:35-38, tak i czasy ostatnie nazwane są żniwem; Mat 13:30,38. Żniwo to czas próby i przesiewania, jak w pierwszym wieku jako gumno Jezus stworzył nowy zbór, tak i teraz stworzy Nową Jerozolimę, święty zbór złożony z pierwocin ludu Bożego jako schronienie dla ludzi prawych; Iza 65:17-19, Obj 21:2.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Oto ze świątyni, czyli ze świętego zboru dzieci Boga, wychodzi inny anioł wołając głosem donośnym; Obj 14:15, „I wyszedł inny anioł ze świątyni, wołając głosem donośnym do Siedzącego na obłoku: Zapuść Twój sierp i żniwa dokonaj, bo przyszła już pora dokonać żniwa, bo dojrzało żniwo na ziemi!” Anioł ze świątyni, to posłaniec ze świętego zboru dzieci Bożych, z miejsca błogosławionych, domaga się aby Jezus dokonał już żniwa. Oto od czasu powstania świątyni Bożej w czasach końca; Obj 11:1,19, ze świątyni, ze świętego zboru dzieci Boga posiadającego prawdę Bożą i uznanego przez Boga, wychodzą aniołowie, posłańcy niosący przesłanie dla ludów i narodów. Żniwa to pracowity ale radosny czas, żniwo przedstawia koniec tego świata i sąd Boży; 1 Pio 4:17, Iza 3:14. Mamy tu potwierdzenie tego, że księga Objawienia mówi o czasach końca, a nie o minionej historii, jak to twierdzą niektórzy. Kiedy zborze dojrzewa, słoma i kłosy robią się suche, a zborze łatwo się wysypuje z kłosów, to dowodzi że dłużej już nie można czekać, nadszedł czas żniw; Jan 4:35. Anioł woła głosem donośnym, to powszechne żądanie świętych, bo nadszedł już czas; Mar 4:26-29. Sierp to symbol żniwa i końca dla niegodziwców przedstawionych przez kąkol, który wrzucano do ognia dla spalenia aby się nie rozsiewał; Łuk 3:17. Jezus przybywa jako prowadzący żniwa, gdyż nadszedł odpowiedni czas, zborze ziemi dojrzało, każdy będzie miał możliwość wejść do domu Bożego; Łuk 14:23. Nadszedł czas na żniwo siedzącego na obłoku, czyli Chrystusa i ubranych na biało pierwocin; Obj 19:8,14, Obj 3:18, Obj 4:4, to dobre żniwo ludu Bożego, zbierane przez Wielkiego Króla Jezusa Chrystusa, który przychodzi aby zebrać swoich uczniów do domu Bożego jak do spichlerza; Oze 6:11. Tu Bóg będzie nas witał jak Ojciec swego syna marnotrawnego który powraca do Niego; Łuk 15:18-20. Wyborne nasienie wiele czasu rosło razem z chwastami które srogo im dokuczały, teraz nadchodzi czas na rozdzielenie ich i zapłatę; Mat 13:38-43. Jak Chrystus zbierał uczniów w pierwszym wieku, tak i teraz pozbiera wszystkich; Mat 10:7, Łuk 10:1-3.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Siedzący na obłoku, przedstawia Wodza na Syjonie; Obj 14:16, „A Siedzący na obłoku rzucił swój sierp na ziemię i ziemia została zżęta.” Bóg ustalił dzień w którym będzie sądził, ustalił też sędziego; Jan 5:26,27, Dzie 17:30,31. Chrystus przychodzi na obłokach; Obj 1:7, białe obłoki na których siedzi Jezus to Jego tron, to święty zbór ludu Bożego przybranego w białe szaty który z oddali może przypominać biały obłok; 1 Król 18:44. Jezus przychodzi na żniwa, będzie zbierał dzieci Boże do spichlerza, do świętego miasta; Mat 24:30,31. Będzie głosił Dobrą Nowinę ludom i narodom razem z nami; Mat 12:18, Dzie 26:23, Rzym 15:9,21. Ziemia zostaje zżęta symbolicznie, czyli dojdzie do podziału ludzi w wyniku działania dobrej nowiny, w ten sposób Jezus dokona zebrania ludzi do domu Bożego jak do spichlerza; Mat 3:12. Pierwszy sierp ścina zborze które przedstawia uczniów Chrystusa, czyli synów Królestwa; Mat 13:38. Tym sposobem żeńcy zbierać będą lud Boży i ziemia zostanie zżęta a jej owoc zostanie zebrany; Ps 50:5. Jezus prosił swych uczniów aby prosili Pana żniwa o wysłanie pracowników swoich; Mat 9:37,38, (BT), „Wtedy rzekł do swych uczniów: żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. (38) Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo.” Mamy prosić o pracowników, oraz okazywać cierpliwość i wytrwałość oczekując na przyjście Pana i dokonanie żniw; Jak 5:7-9.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Oto ze świątyni wychodzi jeszcze inny anioł; Obj 14:17, „I wyszedł inny anioł ze świątyni, która jest w niebie, i on miał ostry sierp.” Chrystus zbiera to co cenne i wartościowe, zbiera dzieci Boże do Nowej Jerozolimy, jak do spichlerza, zbiera pierwociny do świątyni; 1 Pio 2:5, Obj 21:24. Świątynią jest święty zbór dzieci Bożych zbierany w dniach ostatnich jako pierwociny; Obj 11:1,19. Słowa, „ze świątyni która jest w niebie,” oznaczają tą, która ma uznanie nieba; Efez 2:6. Teraz przychodzi inny anioł który ma podobne zadanie, ale zgromadza i zbiera winogrona które także w tym czasie dojrzały. On także ma ostry sierp, czyli jest przygotowany do pracy, wychodzi aby dokonać żniwa, ścina grona w winnicy; Mat 21:34,35. Ci wszyscy którzy nie okazali się cennym zbożem i nie dali się zebrać do spichlerza; Mat 22:3, czyli do świętego miasta, teraz czekają na kolejną fazę zbiorów; Jer 8:20. Każdy musi się opowiedzieć albo po stronie kultu Bestii, albo po stronie Boga i Chrystusa. To na Syjonie Jahwe będzie królował nad swoim narodem aż po czas niezmierzony; Mich 4:7.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Oto wychodzi kolejny anioł mający władzę nad ogniem który każe zebrać i przygotować grona winorośli ziemi; Obj 14:18, „I wyszedł inny anioł od ołtarza, mający władzę nad ogniem, i donośnie zawołał do mającego ostry sierp: Zapuść twój ostry sierp i poobcinaj grona winorośli ziemi, bo jagody jej dojrzały!” Od ołtarza, czyli również ze świątyni, wychodzi kolejny anioł jak gdyby poseł męczenników którzy byli pomordowani, ale teraz zmartwychwstali i są już w świątyni; Obj 6:9-11. Anioł ten ma władzę nad ogniem, wydaje polecenie aniołowi z ostrym sierpem mającym możliwość dokonania sądu aby poobcinał kiście winogron dojrzałe na sąd; Iza 9:18,19, Iza 10:17. Anioł mający władzę nad ogniem, niesie zagładę i spustoszenie wielkiego dnia Boga ponieważ ma on moc nad ogniem dla spalenia tego świata; Obj 8:5. Ogień przedstawia także spór, zagładę i zniszczenie; Iza 66:16, Jer 21:14, Mal 3:18, (4:1), (może dotyczyć także ognia broni atomowej). Donośnym głosem zawołał wydając polecenie aniołowi który ma ostry sierp, aby przystąpił do działania i poobcinał grona winorośli ziemi i w ten sposób przygotował je na wrzucenie do tłoczni; 1 Kor 6:9,10. Winorośl ziemi przedstawia niegodziwców i potępionych w wielkiej kadzi gniewu Jahwe; Joel 3:9-14, (4:9-14). Grona winorośli ziemi wydając cierpkie owoce, dojrzały na sąd, ludzka chciwość, ambicje, kłamstwa, samolubstwo i wszelka podłość doszły do pełnej dojrzałości; Iza 5:1-5, Jer 2:21. Miejsce zgromadzenia, dolina Jozafata jest jakby wielką kadzią do wydeptywania winogron; 2 Kron 20:23, Agg 2:22.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Przygotowanie gron winorośli do wielkiego ucisku, odbywa się jakby jednym rzutem sierpa na ziemię; Obj 14:19, „I rzucił anioł swój sierp na ziemię, i obrał z gron winorośl ziemi, i wrzucił je do tłoczni Bożego gniewu – ogromnej.” Wówczas anioł który prowadzi żniwo winorośli która symbolicznie przedstawia niegodziwców, dokonał zżęcia winorośli jednym rzutem sierpa, zostają oni wrzuceni do tłoczni wielkiego ucisku i unicestwienia, tu wydeptującym jest przybywający Jezus; 1 Moj 49:10,11. W wielkiej tłoczni owoce zostają zdeptane, pracownicy winnicy zdepczą je wyciskając nogami, na pewno przy tej pracy mają poplamione ubrania swoje na czerwono, a z prasy cieknie krwisty sok w dużych ilościach; Iza 63:1-6. Zebranie żniwa z winorośli i wrzucenie ich do tłoczni aby były deptane, to obraz wielkiego gniewu Bożego wylanego na tych, którzy sprzeciwiają się Jego władzy i gardzą Jego ewangelią; Jer 7:23,24. Jak przez żniwo rozumie się zebranie wybranych, tak winobranie i zbieranie gron oznacza zgromadzenie potępionych, którzy w prasie wielkiego ucisku będą ściskani aż wyginą; 5 Moj 32:32,33, Obj 16:14. Wszystko co nie przynosi dobrego owocu zostanie usunięte, także wszelkie wyznania Babilonu zostaną usunięte; Mat 15:13, Jan 15:6. Tłocznia jest ogromna, to obraz wielkiego zasięgu ucisku i wielkiego dnia gniewu Jahwe; Hab 3:12. To obraz ostatecznej walki Boga z przeciwnikami Jego Królestwa i końcowa rozprawa z niegodziwcami; Jer 25:30-38. Jahwe okaże wielki gniew na wszelką niesprawiedliwość, dojdzie do upadku całego ustroju społecznego i rządów; Joel 2:1-3. Każdy kto budował z drzewa, siana i słomy, z fałszywych nauk i obrzędów, jego budowle teraz zostaną przez ogień pożarte; 1 Kor 3:11-15. Lecz kto buduje na Chrystusie i na Prawdzie Słowa Bożego, ocaleje; Sof 2:3.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wydeptywanie tłoczni to obraz wielkiej bitwy Armageddonu; Obj 14:20, „I wydeptano tłocznię poza miastem, a z tłoczni krew wytrysnęła aż po wędzidła koni, na tysiąc i sześćset stadiów.” Kiedy patrzymy na perwersję seksualną, przemoc bezprawie i zło w dzisiejszym świecie, może się nam wydawać, że to jest już właściwy czas, aby Bóg osądził świat; Iza 11:4. Ale Bóg czeka do wyznaczonego czasu, Efez 1:10, Obj 9:15, aż w końcu zostaną oni umieszczeni w tłoczni, gdzie czeka wielki ucisk w którym zostaną tak uciśnięci, aż wypłynie z nich sok w obfitości, gdyż nadchodzi recesja wszystkich recesji, kryzys wszystkich kryzysów i ucisk wszystkich ucisków; Mat 24:21,22, (Poz), „Bo nastanie wtedy udręka tak wielka, jakiej od początku świata aż do dziś nie było i nie będzie. (22) I gdyby tych dni nie skrócono, nikt by nie ocalał, ale ze względu na wybranych dni te będą skrócone.” Wielki ucisk zniszczy stare struktury świata, jego wielkich królów i władców; Amos 2:3, Ps 125:3. Grona wrzuca się do kadzi dla wydeptania ich, kadź ma małe otwory którymi wypływa sok, to jest obraz krwi, która popłynie jak głęboka rzeka. Słowa, „poza miastem,” oznaczają, poza Nową Jerozolimą gdzie są zebrani wybrani Boży; Hebr 11:10. To góra Syjon gdzie Jahwe wyprawi wielką ucztę dla dzieci Bożych i gdzie usunie On śmierć; Iza 25:6, Obj 19:9. Wydeptywanie odbywa się poza miastem, czyli na zewnątrz gdzie są ludzie niewierni i przeznaczeni na sąd; Mat 22:13, Obj 22:15. Dla nieposłusznych prawdzie Bóg okaże srogie zagniewanie; Rzym 2:7-9, ludzie przyrównani do gron winorośli ziemi, zostaną poddani wielkiemu uciskowi gniewu Bożego; Dan 12:1. Nadchodzi dzień pomsty Bożej, czas kiedy krew popłynie strumieniami, doświadczenia będą ciężkie a śmierć powszechna; Jer 15:2, Jer 16:4. I popłynęła krew, polała się jak rzeka, wytrysnęła aż po wędzidła koni, oznacza to, że będzie to czas wojny, gdyż symbol konia przedstawia wojnę; Przy 21:31. Dużo dużo krwi, cała rzeka długa na trzysta kilometrów i głęboka na półtora metra; Eze 32:6. Liczba tysiąca sześciuset stadiów, to liczba symboliczna która przedstawia ogólnoświatowe rozmiary klęski wrogów Boga; Obj 19:15-18. Odległość trzystu kilometrów, jest zbliżona do długości państwa Izrael od południowego krańca do północnego krańca, może symbolicznie przedstawiać wszystkie ziemie chrześcijaństwa, wszystkich uważających się za lud Boży, wszystkich deptane grona; Oze 10:1,2, Lam 1:15. Liczby i symbole oznaczają tu sąd ostateczny który dotknie wszystkich wrogów Boga; Sof 3:8, „Przeto czekajcie na mnie - mówi Jahwe - na ów dzień, w którym wystąpię jako oskarżyciel; Postanowiłem bowiem zebrać narody, zgromadzić królestwa, by wylać na nie swoje rozgniewanie, cały żar mego gniewu. Zaprawdę, w ogniu mego gniewu spłonie cała ziemia.”