OBJAWIENIE ROZDZIAŁ 11. WSTAŃ I ZMIERZ ŚWIĄTYNIĘ BOGA.
OBJAWIENIE ROZDZIAŁ 11. WSTAŃ I ZMIERZ ŚWIĄTYNIĘ BOGA. Opublikowano, 2025, 01, 26.
Jan otrzymał trzcinę mierniczą która służyła do mierzenia budowanego obiektu i Bóg powiedział do niego; Obj 11:3, aby zmierzył świątynię Bożą; Obj 11:1, (BT), „Potem dano mi trzcinę podobną do mierniczego pręta, i powiedziano: Wstań i zmierz Świątynię Bożą i ołtarz, i tych, co wielbią w niej Boga.” Zanim Jan zaczął mierzyć świątynię, kazano mu wstać, to czynność symboliczna która wskazuje nam, że Jan siedział, prawdopodobnie na ziemi co jest symbolicznym stanem poniżenia, a teraz nadszedł czas aby Jan, który przedstawia ludzi świątyni, wstał z prochu i rozpoczął mierzenie budowanej świątyni. Nadszedł czas na budowę świątyni, na powstanie ludu Bożego, na zbieranie i pieczętowanie dzieci Boga; Obj 7:2,3. Jan nie mierzy świątyni w literalnej Jerozolimie, ponieważ czytamy w Słowie Bożym, że Jezus z niej wyszedł; Mat 24:1,2, i nie nazywa jej swoją świątynią, ale świątynią Żydów; Mat 23:38. Świątynie zawsze budowano zgodnie ze wzorcem, a wszelkie przyrządy pomiarowe były niezbędne. W tamtych czasach używano trzcinę podobną do pręta mierniczego, do mierzenia długości czy szerokości, ale na budowie używano także pionu, sznura czy wzorca, są one tu używane jako miara do mierzenia ilości i jakości ludu Bożego stanowiącego duchową świątynię Bożą dni końca; Hebr 8:5. Jan otrzymał polecenie aby zmierzyć tych, co wielbią w świątyni Boga, lud Boży musi spełniać określone wymagania, nie może być zbudowany jak pochyły mur, który lada chwila może się zawalić; Iza 30:12,13, Ps 62:3,(4), (Gd). Lud Boży ma być wybudowany prosto pod pion i zgodnie z miarą Bożych wymagań; Amos 7:7,8. Już Mojżesz miał wykonać namiot przymierza ściśle według wzorca jaki otrzymał; 2 Moj 25:40, Dzie 7:44. Wzorzec Namiotu Zgromadzenia został ukazany Mojżeszowi na górze Synaj, następnie uzdolnieni rzemieślnicy mieli wykonać wszystko dokładnie zgodnie z wzorcem; 2 Moj 25:1,8,9, 4 Moj 8:4. Dzisiaj także na każdej budowie używa się różnego rodzaju narzędzi do dokonywania pomiarów, trudno sobie nawet wyobrazić aby ktoś mógł prowadzić budowę bez dokonywania pomiarów. Trzcina jest tu symbolem świadczącym o tym, że trwa budowa; Eze 40:2-5, Eze 43:10,11, Jer 31:38,39, że budowa się rozwija; Eze 47:3-5, lub że budowla nie spełnia Bożych wymagań i ma ulec zniszczeniu; 2 Król 21:13, Iza 34:11. To właśnie w czasach końca ma być odbudowana świątynia Jahwe, przypowieść o niewodzie wyraźnie mówi nam, że zbieranie ludzi będzie przy zakończeniu świata; Mat 13:47-50, w czasach ostatecznych nadchodzi stosowny czas, aby była odbudowana świątynia Boża; Ps 102:13,14,(14,15), Dzie 15:16,17. Jahwe odbudowuje swoją świątynię, ponieważ to Dom Boży do którego Jahwe przychodzi aby w nim zamieszkać; Zach 1:16. Pomiar to rozciąganie głoszenia Bożej prawdy pośród ludów i narodów, aby budowa Domu Bożego dotyczyła całej ziemi; Ps 19:4,(Brze),(5). Będzie to duchowa świątynia; 1 Kor 3:16,17, a więc będzie w niej duchowy ołtarz do składania duchowych ofiar; 1 Pio 2:5, Rzym 12:1, taka świątynia będzie miejscem spotkania człowieka z Bogiem; Jan 4:21-24, 1 Kor 6:19,20. Ta duchowa świątynia wiary, jest duchowym narodem, Izraelem Bożym; Gal 6:16, nie jest zbudowana z kamieni, gdyż Bóg nie mieszka w świątyniach zbudowanych z kamieni; Dzie 7:48, Dzie 17:24. Taka duchowa świątynia będzie miejscem odpoczynku dla Najwyższego; Iza 66:1, oraz miejscem odpoczynku i dziedzictwem dla wszystkich Synów Boga; Hebr 4:9,10, Rzym 8:14-17. Jak Salomon zbudował Jahwe świątynię na skale, na której Abraham ofiarował Izaaka; 2 Kron 3:1, tak duchowa świątynia także powstaje na skale, jaką jest Chrystus; 1 Pio 2:6-8. Jan ma zmierzyć tę świątynię, ma mieć udział w pomiarach ludu Bożego który powstaje w dniach ostatnich, mierzenie odnosi się do wielkości świątyni, gdyż pierwszymi opieczętowanymi mają być pierwociny; Obj 14:4, potem z czasem świątynia będzie się rozrastać, aż do olbrzymich rozmiarów; Dan 2:35, 44. Budowa Domu Bożego musi dokładnie odpowiadać wymaganiom jakie stawia Słowo Boże, musi być zgodna z Bożym wzorcem, każdy z nas, czyli każdy kamień tej budowli, musi być zmierzony i dopasowany do określonego fragmentu muru, musimy pasować do Bożego planu budowy świątyni; Obj 21:12-21. Święty Zbór Boży musi działać zgodnie z wolą Bożą, dlatego Jan mierzy i patrzy czy czegoś nie dobudowano, albo czy nie usunięto czegoś bardzo ważnego, bo komuś się nie podobało, Jan patrzy czy wszystko jest na właściwym miejscu, wzorcem są tu nauki Pana Jezusa i apostołów; 2 Tym 1:13, Fil 3:17. Święte miasto Nowe Jeruzalem jest budowane w dniach ostatecznych, czyli zstępuje od Boga, co oznacza że zaistnieje z woli Boga; Obj 21:10. Świątynia przedstawia lud Boży usprawiedliwiony świętą ofiarą Pana Jezusa, przychodzących do Domu Bożego aby czcić Stwórcę, Bóg obecny jest duchowo w świątyni swojej; Efez 2:19-22. Świątynia ma być budowana jako dom czysty i święty, oczyszczony z wszelkiego zła, kłamstwa i oszustwa, oraz z wszelkich fałszywych dogmatów religijnych; Ps 15:1-5, Ps 24:3-10. Jan nie podaje wyników tego mierzenia, jednak sam fakt mierzenia mówi nam, że oto Jahwe przystąpił do budowy Domu swego, może na początku jest on skromny i nieduży; Iza 60:21,22, Zach 4:10, jednak Bóg przyśpieszy budowę Domu swego duchem swoim; Zach 4:6. Nowa Jerozolima będzie bezpiecznym miastem dla ludu Bożego; Zach 2:1,2,4,5,(5,6,8,9). Świątynia nie jest już podzielona na miejsce najświętsze dla Boga odgrodzone zasłoną, i świątynię dla kapłanów składających ofiary, zasłona została rozdarta kiedy umarł Jezus tworząc jedną przestrzeń dla ludu Bożego, a Bóg ma zamieszkać razem z ludem swoim już nie oddzielony, ofiara Pana Jezusa umożliwiła nam pojednanie z Bogiem; Hebr 10:19,20. Oto Jahwe buduje świątynię swoją, a ludy i narody pośpieszą i zostaną zebrane; Iza 49:16,18, mury świątyni, Domu Bożego nazwane będą wybawieniem; Iza 26:1, Iza 60:18. Budowa ta prowadzona będzie za dni Mesjasza; Zach 6:12-15.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Teraz Bóg mówi do Jana, aby nie mierzył dziedzińca; Obj 11:2, „Dziedziniec zewnętrzny Świątyni pomiń zupełnie i nie mierz go, bo został dany poganom, i będą deptać Miasto Święte czterdzieści dwa miesiące.” Niektórzy twierdzą, że chodzi tu o pomiary świątyni która jest w niebie, jednak jak poganie mogliby deptać Miasto Święte w niebie? Czyżby poganie byli zabierani do nieba specjalnie po to aby działać tam przeciwko Bogu? Oddzielenie świątyni od dziedzińca pogan, jest symbolicznym przedstawieniem oddzielenia tego co jest święte, od tego co świętym nie jest, prawdziwych czcicieli Boga od niewierzących; Eze 42:18-20, 2 Kor 6:14-18. Z chwilą powołania do istnienia świątyni w dniach ostatnich, dziedziniec zewnętrzny zostaje odrzucony jako niepotrzebny; Iza 28:17. Dziedziniec pogan ma zostać pominięty, ponieważ mur został zburzony i już nie ma dziedzińca pogan, jest jedna świątynia; Efez 2:14. Święte miasto jako miejsce zbawienia ludu Bożego znane było już Abrahamowi, który oczekiwał miasta od Boga, którego architektem i budowniczym jest Bóg; Hebr 11:10. W świątyni Izraela zewnętrzny dziedziniec był przeznaczony dla pogan, dla ludzi ze świata, tam mogli się modlić do Jahwe. Jednak czy teraz kiedy Pan Jezus umarł za zbawienie świata; Jan 3:16, jest nam potrzebny dziedziniec zewnętrzny duchowej świątyni? Teraz wszyscy słudzy Boga są kapłanami; Obj 1:6, przez ofiarę Pana Jezusa mamy przystęp do Boga, dlatego dziedziniec nie jest już potrzebny, wszyscy wchodzą do Domu Bożego i przystępują do ołtarza; Hebr 12:22, Obj 5:10, Obj 21:2-4. Nie ma już podziału na Żydów i pogan, dlatego dziedziniec jest zbędny; Rzym 2:28,29, Rzym 9:6, Gal 3:26-28. Lud Boży zajmuje tylko świątynię, i zbawieni będą ci wszyscy którzy mają wiarę i wejdą do świątyni Bożej, czyli do Nowej Jerozolimy; Obj 19:9. Jeżeli poganie chcą wielbić prawdziwego Boga, to muszą przyjść do świątyni; Ps 101:6,7. Natomiast niewierzący poganie to ci wszyscy, którzy pozostaną na zewnątrz świętego miasta, nie wejdą do świątyni Bożej aby czcić Boga; Obj 21:27, Obj 22:14,15. To świątynia Boża jest miejscem oddawania czci Bogu Najwyższemu przez ludy i narody, świątynia jest miejscem modlitwy i składania Bogu świętej ofiary; Ps 50:23, Iza 56:7, Mat 21:13. Dlatego niegodziwcy muszą pozostać na zewnątrz świętego miasta; Mat 8:12, 1 Jan 2:28. Słowo deptać znaczy zniszczyć, pogardzić, znieważyć i sponiewierać; Iza 63:18,19, Ps 74:3-10, w dniach ostatnich nie można liczyć na to, że ludzie będący poza świętym miastem, poza świątynią, będą działać dla jej dobra, ale będą prześladować lud Boży; Dan 7:25, Obj 13:5,6. Biblia przedstawia kilka miejsc w których występuje liczba trzy i pół roku. Czterdzieści dwa miesiące, czyli trzy i pół roku, to okres prześladowania ludu Bożego który jest duchową świątynią w dniach końca; Dan 12:7. To czas symbolicznego zwierzęcia które ma panować w dniach ostatnich tego świata, i będzie uciskał lud świętych przez okres trzech i pół roku; Mat 10:22. Deptanie świętego miasta przez czterdzieści dwa miesiące, oznacza że Bestia, imperium pogan, będzie uciskać lud Boży; Obj 12:6,14. Budowa świętego miasta kiedy na ziemi panują wrogo nastawieni poganie kierowani przez Bestię, to nie będzie łatwa rzecz, chciałbyś mieć w tym swój udział?
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Bóg mówi do Jana, że w tym to okresie budowy świątyni Bożej w trudnych czasach, ustanowi dwóch swoich świadków którzy będą prorokować; Obj 11:3, „Dwom moim Świadkom dam władzę, a będą prorokować obleczeni w wory, przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni.” Bóg daje swoim świadkom władzę, moc do prorokowania i będą oni prorokować, czyli oznajmiać Boży zamysł wobec ludzi i ziemi, ci świadkowie żyją przy końcu tego świata, w okresie finału historii świata jaki znamy. Nie są oni osamotnionymi sługami Boga, jest jeszcze świątynia którą mierzy Jan, dwaj świadkowie na pewno wchodzą w skład tej świątyni, przedstawiają oni gwiazdy w tej świątyni; Obj 1:16,20, Dan 12:3. Otrzymują oni od Boga moc prorokowania, mają więc mądrość i wiedzę oraz prawdę potrzebną do obwieszczenia światu, mają za zadanie złożyć świadectwo o Bogu i nadchodzących wydarzeniach przed nadejściem końca; Obj 19:10, Dzie 2:17. Świadectwo składają nie tylko ci dwaj symboliczni świadkowie, ale i cała świątynia; Obj 12:17. Ich celem jest wykazanie światu jego niegodziwości i obłudy, jego grzesznego stanu, odrzucenie ich poselstwa będzie przyczyną do trąbienia siódmego anioła i końca tego świata. Liczba dwa w przypadku świadków ma wymowę symboliczną, oznacza potwierdzenie Bożego postanowienia, pewność rychłego wypełnienia się Bożego postanowienia; 1 Moj 41:32. Fakt że występują we dwóch sprawia, że ich świadectwo jest bardziej wiarygodne, dwóch świadków potwierdza autentyczność przesłania; 4 Moj 35:30, 5 Moj 17:6. Pan Jezus także posyłał swoich uczniów po dwóch aby ich świadectwo było wiarygodne; Mar 6:7, Łuk 10:1-3,9. W prawie żydowskim dwaj świadkowie są wystarczający do wydania wyroku skazującego wydanego na ten świat w dniach jego końca; Jan 8:17, Hebr 10:28. Aby świadectwo było wiarygodne, sprawa musi być poświadczona ustami dwóch lub trzech świadków; 5 Moj 19:15, Mat 18:15,16. Jeden człowiek może się mylić lub ulegać złudzeniu, kiedy dwaj świadkowie zaświadczają niezależnie od siebie, to ich świadectwo należy uznać za wiarygodne; 2 Kor 13:1. Prorocy prorokują obleczeni w wory, ubranie w postaci woru było dawniej oznaką pokuty, żalu, uniżenia i smutku, jest płaczem nad bezbożną ludzkością; 1 Moj 37:34, Est 4:1, Jon 3:4,5. Odziani w wory, to symbol ubóstwa Bożych proroków którzy wyrzekli się spraw doczesnych na rzecz służby Bogu; Dan 9:3, Ps 44:13-15,(14-16). Prorocy pokutują zdając sobie sprawę z czasu w jakim żyją, ale też wzywają drugich do pokuty, to ich przesłanie na dni ostatnie; Joel 1:13-15. Prorokowanie w worze świadczy że to czasy trudne, w których należy wołać do Boga, okazywać żal i skruchę, to wezwanie do pokuty; 2 Pio 3:9. Jest to reakcja proroków Bożych na działania społeczeństw które odrzuciły Boże mierniki moralne; Neh 9:30, Jan 3:19. Od samego początku istnienia ludzkości Bóg zawsze upominał niesfornych ludzi, wzywał do pokuty i wysyłał swoich proroków aby wzywali lud do opamiętania; Jer 7:25, Jer 25:4, Jer 44:4. Wory pokutne, włosiennice, były wykonane z szorstkiej grubej tkaniny z koziej lub owczej wełny, w Biblii mamy kilka odniesień do takiej formy pokuty; Iza 37:1,2, Mat 11:21. Dawanie świadectwa przez tych świadków dowodzi, że są to ludzie mający moc Bożą, gotowi zwiastować zbliżające się wydarzenia, nawet jeżeli są one dla świata nieprzyjemne i straszne. Bóg nie pozbawia grzeszników możliwości okazania żalu, skruchy i opamiętania się, zanim Jahwe okaże swój gniew grzesznikom, karanie poprzedzone jest upomnieniem; Rzym 2:4, Jahwe okaże łaskę wszystkim przychodzącym na Syjon; Iza 30:19. Świadek to osoba która coś widziała, lub słyszała, albo czegoś doświadczyła i jest gotowa poświadczyć przed ludźmi autentyczność tych wydarzeń; Hio 33:14. Podobnie jak Jozue i Zorobabel byli pomazańcami Bożymi mającymi za zadanie odbudowę świątyni w Jerozolimie, tak takimi pomazańcami są dwaj świadkowie, mający podobne zadanie; Agg 1:14. Czas służby świadków jest określony i ograniczony do wyznaczonego czasu, mają prorokować przez okres tysiąca dwustu sześćdziesięciu dni, to okres trzech i pół roku; Obj 12:14. Jest to okres obrazowej posuchy za czasów proroka Eliasza, braku deszczu i błogosławieństw dla Izraela pogrążonego w grzechach i bałwochwalstwie; 1 Król 16:26,30-33. Dwaj świadkowie to ci, którzy prorokują w ostatnich dniach i wskazują jak długo to jeszcze potrwa; Dan 12:5-7. Trzy lata i sześć miesięcy, to okres ich prorokowania i zarazem okres klęski dla świata; 5 Moj 11:17, Łuk 4:25.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Księga Objawienia porównuje tych dwóch proroków do dwóch drzew oliwnych i dwóch świeczników; Obj 11:4, „Oni są dwoma drzewami oliwnymi i dwoma świecznikami, co stoją przed Panem ziemi.” Jan mówi o tych świadkach, jako o dwóch drzewach oliwnych i dwóch świecznikach, mamy tu wyraźne nawiązanie do księgi Zachariasza, gdyż i on porównuje proroków biorących udział w odbudowie Domu Bożego, do drzew oliwnych i do złotego świecznika; Zach 4:2,3,11-14. Zachariasz ukazuje podobny obraz jak Jan, być może jest to ten sam obraz, to obraz odbudowy świątyni i Jerozolimy. W wizji Zachariasza olej z obydwu drzew spływał do jednego świecznika, natomiast u Jana świadkowie są dwoma świecznikami, to dwa zbory wierzących ludu Bożego oświetlonych jasnym światłem; Iza 42:16, Obj 1:12. Siedmioramienny świecznik stojący w świątyni, zasilany jest oliwą płynącą bezpośrednio z dwóch drzew oliwnych, one są źródłem oleju który był używany w lampach do oświetlenia; 2 Moj 27:20, służył także do wychwalania Boga; Sędz 9:9. Olej jest symbolem ducha Bożego i prawdy, dwa świeczniki przedstawiają dwa zbory, a ci dwaj świadkowie przedstawiają dwa drzewa, to ludzie wydający obfity owoc duchowej prawdy; Ps 1:1-3. Dwa świeczniki, czyli dwa zbory są zasilane obficie oliwą tych dwóch proroków, dając obfite światło na dni końca; Iza 60:1. One płoną dając jasne światło prawdy, zaopatrywane w oliwę przez drzewa oliwne, czyli proroków. Według Jana te drzewa to dwaj prorocy, ich zadaniem jest zasilanie światła świecznika, zboru Bożego; Mat 5:14-16. To prorocy powołani w dniach ostatnich, mają oni zanieść prawdę i światło do ludów i narodów, to oliwa prawdy Bożej i mądrości Słowa Bożego; Mat 25:4. Ci dwaj świadkowie i dwa świeczniki stanowią mierzoną przez Jana świątynię, tych, którzy tam oddają cześć Bogu. Oliwa i świeczniki to symbole, ale to właśnie te symbole uwypuklają rolę i znaczenie tych świadków, mówią nam że stoją oni w świątyni Bożej jako stale dostarczający oliwę prawdy do świeczników. Kiedy skojarzymy tę symbolikę, pomoże nam to w zrozumieniu ich roli i działalności. Dwie osoby nie byłyby w stanie dotrzeć ze światłem prawdy do tak wielu ludzi spośród ludów i narodów, zadanie jakie jest na nich nałożone, znacznie przekracza możliwości dwóch ludzi, dlatego należy przyjąć, że tymi świadkami są nie tylko nadzorcy obdarzeni duchem Bożym, ale i te zbory; Iza 51:4, Fil 2:15. Stąd możemy wyciągnąć wniosek, że dwaj świadkowie, dwa świeczniki, i mierzona przez Jana świątynia, przedstawiają dwa zbory ludu Bożego budowanego w dniach ostatnich, powołanych przez Boga do szczególnego zadania dawania świadectwa o zbliżającym się końcu; 2 Kor 6:14. Liczba dwóch świeczników, czy dwóch świadków, nie jest pełnią jeżeli chodzi o świątynię, ale świadczy o początkach budowy świątyni Bożej, podobnie jak nie podanie wymiarów świątyni przez Jana, ma podobną wymowę. To liczba mała w przeciwieństwie do liczby siedem lub dwanaście które mówią o pełni; Obj 21:21. Niektórzy twierdzą, że dwaj świadkowie, dwie oliwy, to Stary i Nowy Testament, tylko że dwaj świadkowie prorokują w dniach ostatnich świata, prorokują zgodnie te same prawdy, a więc nie chodzi tu o dwa systemy Prawa które różnią się nie tylko czasem, ale i znaczeniem. Jahwe nazwany jest tu Panem całej ziemi, a oni stoją przed Panem całej ziemi, co oznacza że Jahwe zwraca na nich uwagę; Zach 4:14, Mich 4:13, Iza 54:5, Joz 3:11,13.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Bóg chroni tych swoich sług i nie pozwala im zrobić krzywdy; Obj 11:5, „A jeśli kto chce ich skrzywdzić, ogień wychodzi z ich ust i pożera ich wrogów. Jeśliby zechciał ktokolwiek ich skrzywdzić, w ten sposób musi być zabity.” Niektórzy interpretatorzy Słowa Bożego twierdza, że świadkowie będą głosić w literalnej Jerozolimie, co spowoduje nawrócenie się Żydów, tylko że tu nie czytamy, aby ich świadczenie spowodowało czyjeś nawrócenie, a tym bardziej całego narodu żydowskiego. Nie czytamy tu, aby ludzie im uwierzyli i poszli za nimi, wręcz przeciwnie, chcą ich krzywdzić; Jak 5:10. Świadkowie stanowią ostatnie ostrzeżenie dla świata, które poprzedza wtóre przyjście Mesjasza, dlatego obrazem tych dwóch świadków jest Eliasz; Mal 4:5,6, (Mal 3:23,24). Ich prorokowanie jest uciążliwe dla świata, dlatego wielu będzie takich, którzy będą chcieli ich skrzywdzić, ponieważ Jahwe zdejmie jarzmo ludowi Bożemu będącemu w niewoli narodów; Iza 10:27. Uwalniany lud Boży zacznie budować się w świątynię Bożą, co będzie wzbudzać zazdrość i zawiść, a wielu będzie chciało ich skrzywdzić; Obj 18:24. Jednak ktokolwiek by występował przeciwko prawdom głoszonym przez świadków, będzie musiał zmierzyć się z potępieniem ze strony Boga. Ogień który bucha z ust świadków, to Słowo Boże które ma wielką moc, pożera Bożych nieprzyjaciół; Jer 1:9, Jer 5:14, już prorok Boży Eliasz posługiwał się nim, a sprowadzało zagładę na wrogów; 2 Król 1:10-12, (Poz), „Eliasz zaś odpowiadając pięćdziesiątnikowi rzekł: Jeśli ja jestem mężem Bożym, niech ogień z nieba spadnie i pożre ciebie i twoich pięćdziesięciu. I spadł ogień z nieba, i pożarł go oraz jego pięćdziesięciu. (11) [Król] znowu wysłał do niego innego pięćdziesiątnika oraz jego pięćdziesięciu [ludzi]. [Ten] wyszedł i powiedział mu: Mężu Boży, tak mówi król: zstąp szybko! (12) Eliasz zaś odezwał się do nich i rzekł: Jeśli ja jestem mężem Bożym, niech ogień z nieba spadnie i pochłonie ciebie i twoich pięćdziesięciu. I spadł ogień Boży z nieba, i pochłonął go oraz jego pięćdziesięciu [ludzi].” Nie tylko na słowa Jezusa działy się cuda, ale i na słowa apostołów; Łuk 9:54. Słowo Boże poróżni i porozbija ich wrogów, pozostanie im wstyd gdy proste i oczywiste prawdy Słowa Bożego wykażą ich niegodziwość i łotrostwo; Jer 23:29. Jak zginęli buntownicy, którzy nie zmarli śmiercią naturalną, lecz pochłonęła ich ziemia i ogień, tak mają zginąć krzywdziciele dwóch świadków; 4 Moj 16:28-35, Jan 12:48. Ogień przedstawia spór, sprzeczkę, kłótnię i walkę; Łuk 12:49,51, Mat 10:34. Może to oznaczać spory i walki bratobójcze ludzi różniących się poglądami; Hab 3:13,14, Amos 7:4. Taki spór wznieca Jahwe w dniach ostatnich; Iza 66:15,16, „Bo oto nadejdzie Jahwe jak ogień, Jego wozy wojenne będą jak nawałnica, by rozpętać żar Jego gniewu i Jego groźbę ognistymi płomieniami. (16) Bo wśród ognia sądzi Jahwe całą ziemię i swoim mieczem — wszelkie ciało; liczni są zabici przez Jahwe.” W podobny sposób Jahwe ukarał Izraela kiedy Jerozolima została spalona ogniem gniewu Bożego; Lam 4:11, podobnie będzie sądził się z licznymi ludami i narodami; Jer 25:31. Ogień to buchająca złość Najwyższego która pochłania niegodziwców; Iza 9:18,19, Jer 4:4. W takim sporze ludzie zostaną rozdzieleni na prawych i nieprawych; Mat 3:12, Eze 38:21. Ci dwaj świadkowie są symbolicznie przedstawieni w wizji ujawnienia się Pana Jezusa w chwale Królestwa, jako towarzyszący Jezusowi Mojżesz i Eliasz, widzimy więc że ich działalność przypada na czasy końca tego świata i wczesne czasy Królestwa Bożego; Łuk 9:32. Słowa, „ten też tak musi być zabity,” dotyczą tych, którzy chcieli czynić świadkom szkodę, jednak odwróci się to od nich, i to krzywdziciele poniosą szkodę; 2 Tes 2:8, Oze 6:5.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Za czasów proroka Eliasza panowało w Izraelu wielkie bałwochwalstwo, dlatego Jahwe zesłał wielką suszę i wielki głód, świadkowie których opisuje Jan mają podobne moce jak prorok Eliasz i żyją w podobnych czasach; Obj 11:6, „Mają oni władzę zamknąć niebo, by deszcz nie zraszał dni ich prorokowania, i mają władzę nad wodami, by w krew je przemienić, i wszelką plagą uderzyć ziemię, ilekroć zechcą.” Ci mają moc zamknąć niebo, w znaczeniu, braku Bożych błogosławieństw w tym okresie, braku orzeźwiających opadów wiarygodnych nauk Biblijnych głoszonych w wielu wyznaniach. Literalne zamknięcie nieba może się objawić w suszy i braku urodzaju, niedostatku czy klęskach żywiołowych. Symboliczne zamknięcie nieba może oznaczać, brak właściwego zrozumienia Słowa Bożego, błędna ocena wydarzeń, zasklepienie się we własnych fałszywych dogmatach. Opisane tu plagi, przypominają te w Egipcie, które zamieniły wodę w krew, czy brak deszczu w czasach Eliasza, co oznacza że ci świadkowie przychodzą w duchu proroka Eliasza; Jak 5:17,18. A to oznacza że są oni wcześniej zapowiedzianym Eliaszem poprzedzającym przyjście Jezusa; Łuk 3:4. Gdyby temu Eliaszowi nie udało się przygotować Panu lud gotowy, może On gdy przyjdzie, porazić ziemię i wydać ją na zagładę; Mal 3:23,24,(4:5,6). Zadaniem świadków jest pociągnąć ludzi do prawdy Słowa Bożego, do sprawiedliwości i świętości. Deszcz przedstawia błogosławieństwo Boże, brak deszczu, to okres plag, suszy i brak błogosławieństwa. Świadkowie ci są utożsamiani z prorokami Starego Testamentu którzy dokonywali wielkich czynów, Eliasz zamknął niebiosa i deszcz nie padał przez trzy i pół roku; 1 Król 17:1-9, Łuk 4:25, to obraz wielkiego ucisku. Mojżesz miał moc nad wodami by zamienić je w krew, tak że Egipcjanie nie mieli co pić; 2 Moj 7:15-22. Nil był źródłem życia i dobrobytu Egiptu, przemiana wody Nilu w krew, pokazuje że może ona stać się nieczystością; 3 Moj 12:2, Efez 5:5, 3 Moj 10:10, czymś nie nadającym się do picia; 2 Moj 7:24. Świadkowie mają moc nad wodami, aby je obrócić w krew, spowodować aby odstępcze nauki w konfrontacji ze świadczeniem prawdy przez świadków, stały się nieczystością, czymś obrzydliwym, nieprzydatnym, co pili do tej pory, ale teraz już nie mogą. Pewnego razu Eliasz zebrał Izraelitów na szczycie góry Karmel i zgromadził lud Boży utykający przy czystym wielbieniu i zawrócił ich serca ku wielbieniu prawdziwego Boga; 1 Król 18:21,37-39. Mimo że świat był pełen bałwochwalców i niegodziwców; 1 Król 16:30-33, 1 Król 21:25, Eliasz miał moc uderzyć ziemię plagami tak, że Izrael odrzucił bałwochwalcze kulty. Podobnie z wielką mocą działał Mojżesz, który wyprowadził Izraela z niewoli; 1 Sam 4:8. Ci dwaj świadkowie także mają moc, aby dotknąć ziemię wszelką plagą, wykazać niegodziwość niegodziwcom i oszustwo oszustom. Jak Faraon i król Achab wykazywali wielki brak mądrości i rozsądku, tak i dzisiejsi władcy odrzucają Boskie świadectwo Prawdy, a kierują się w stronę wypaczonych poglądów, tak że narody zostaną nawiedzone spadającymi na nie plagami drożyzny, głodu, przemocy i wojen; Mat 24:7, Obj 6:4-6. Mimo że świadkowie są znienawidzeni i źle traktowani, ale nie można im wyrządzić trwałej szkody; 2 Kor 4:7-9. Jednak mimo świadczenia owych proroków, wielu ludzi nie chce odmienić swego serca do Boga; Obj 9:20,21.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Świadek to osoba która coś wie, ma wiedzę i ma świadomość co do czasów w jakich żyje, ci świadkowie przekazują wiadomości o tym ludom i narodom, przynoszą światło od Boga na dni ostatnie dopóki nie dopełnią swego świadectwa; Obj 11:7, „A gdy dopełnią swojego świadectwa, Bestia, która wychodzi z Czeluści, wyda im wojnę, zwycięży ich i zabije.” Zadaniem dwóch świadków jest prorokowanie, wydawanie świadectwa, przekazywanie poselstwa od Boga, czynią to razem ze świątynią której są częścią, czyli ze zborami ludu Bożego w dniach ostatnich; Mat 24:14. To upominanie ludzi przed wydarzeniami jakie nastaną w ostatnim okresie tego świata nie znajdzie uznania Bestii wychodzącej z czeluści. Bestia to wielkie imperium dni końca, które w owym czasie powstaje, rodzi się, wrogi system polityczny, podejmujący walkę z Bogiem, z Bożymi prawami i zasadami oraz z ludem Bożym. Oto pod wpływem nowych idei, rodzi się wielka Bestia, to dzikie zwierzę bezprawia które chce urządzać świat po swojemu, a formy jej przemocy stają się normą i prawem, panuje ona nad krainą nie zraszaną przez deszcz, przypominającą tę za czasów króla Achaba i proroka Eliasza; Eze 22:23-31,(Poz), „Jahwe przemówił do mnie w te słowa: (24) Synu człowieczy, mów jej: Ty jesteś krajem nie zroszonym przez deszcz, takim, co w dniu zagniewania nie ma opadów, (25) w którym książęta są jak lew ryczący, co porywa zdobycz. Dusze pożerają, grabią majętność i kosztowności oraz mnożą pośród niej wdowy. (26) Jej kapłani gwałcą moje Prawo, bezczeszczą moje święte rzeczy. Nie robią różnicy między tym, co święte, a tym, co nieświęte, nie pouczają o tym, co jest czyste, a co nieczyste. Zakrywają sobie oczy przed mymi szabatami, tak że doznaję zniewagi pośród nich. (27) Jej dostojnicy są w niej jak wilki, które rozrywają zdobycz, rozlewając krew, odbierając życie, aby zdobyć nieuczciwy zysk. (28) Jej prorocy narzucają na nich tynk, mają fałszywe widzenia i wróżą im kłamstwo, głosząc: Tak mówi Pan, Jahwe, choć Jahwe nie mówił. (29) Lud ziemi dopuszcza się ucisku, oddaje się grabieży, gnębi ubogiego i potrzebującego, a cudzoziemcowi gwałt zadaje wbrew prawu. (30) Szukałem pośród nich człowieka, który by wzniósł mur i stanął w wyłomie naprzeciw mnie w obronie kraju, abym go nie zniszczył, ale nie znalazłem. (31) Wyleję więc na nich moje zagniewanie, wygubię ich w ogniu mojej zapalczywości, ich postępowanie zrzucę na ich głowy - wyrocznia Pana, Jahwe.” Zwierzę z czeluści, jest siódmą głową bestii z morza, tą która otrzymała śmiertelną ranę; Obj 13:1, wśród swoich przodków ma cztery straszliwe bestie po których dziedziczy najgorsze ich cechy; Obj 13:2, Dan 7:3,17. Czasy końca to trudne czasy, kiedy to ludzie brną od złego ku gorszemu, a świat odwrócił się od Boga i oddaje cześć smokowi, czyli Diabłu; Obj 13:4. I Bestia będzie bluźnić Bogu i wypowiadać wielkie rzeczy, gdyż chce panować nad światem i stworzyć nowy porządek świata, jakiego jeszcze nie było, budują raj na ziemi, ale lewacki, komunistyczny i totalitarny, świata bez Boga; Obj 13:5,6. Bestia nazwana jest zwierzęciem, co mówi nam że nie posiada ona litości, kieruje się jedynie chciwością i rządzą władzy, to totalitaryzm panujący nad drugimi bez skrupułów. To stwór przerażający, krwiożerczy i obrzydliwy, nie posiadający żadnych norm moralnych, gotowy podeptać wszystko i wszystkich, aby tylko osiągnąć swój cel jakim jest panowanie nad wszystkim; Obj 13:8. Podobnie jak Pan Jezus, dwaj świadkowie po dokonaniu świadectwa dla ludów i narodów, które ma trwać trzy i pół roku, mają być prześladowani przez polityczną Bestię i wydani na śmierć; Dan 7:21,22, Dan 8:10, Obj 13:7. Już prorok Daniel opisywał mocarstwa światowe pod postacią bestii; Dan 8:20,21, Dan 7:2-8,23. Bestia wychodzi z czeluści, z otchłani, to stan niebytu; Obj 9:1,2,11, Obj 17:8. Podobnie jak wrogowie nie mogli nic zrobić Jezusowi, ponieważ jeszcze nie nadszedł odpowiedni czas; Jan 7:30, Jan 8:20, tak i świadkowie muszą wykorzystać dany im przez Boga czas i dokończyć swojego świadectwa. Dopiero po zakończeniu przez nich pełnionej służby, zwierzę stoczy z nimi walkę i ich zwycięży i zabije; Joz 9:1,2, Mat 21:35, Mat 22:6. Zabicie świadków to przenośnia użyta w znaczeniu pozbawienia ich prawa i możliwości działania, uwięzienie, zakaz głoszenia i ostre represje, oznaczać to będzie, że oskarży świadków o mowę nienawiści wobec osób którym wydawano świadectwo, skaże ich i wyda zakaz działalności, zamknie w więzieniu; 1 Tes 2:15. Tak jak Bestia jest symbolem systemu politycznego, tak i ci dwaj świadkowie są symbolem, przedstawiają oni lud Boży w dniach ostatnich, zbory Dzieci Boga Żywego, wszyscy zajęci głoszeniem prawd na dni ostatnie; Obj 14:6,7. Owym zwierzęciem uciskającym lud Boży, będzie władza podobna do rzymskiej i wywodząca się z niej, która w pierwszym wieku brutalnie podeptała Jerozolimę. Poganie depczący świątynię, i zwierzę które również sprawuje władzę przez czterdzieści dwa miesiące, to prawie to samo. Jednak mimo przeciwności świątynia będzie odbudowana ale w trudnych czasach, będzie to czas próby dla powstającego ludu i wówczas wielu się oczyści; Dan 12:10. Słudzy Boga często są prześladowani, wyznawanie wiary w Boga często jest nierozerwalnie związane z cierpieniem; Hebr 11:37. Świadkiem jest ten, kto nie zapiera się swych przekonań nawet jak jest wyśmiany, udręczony czy uwięziony; 2 Tym 2:3. Bestia wychodzi z założenia że zabijanie posłańców przykrych wiadomości to najlepsze rozwiązanie problemów, ale rzeczywistość nie stanie się od tego lepsza. Jednak w sytuacji takiego napadu przez Bestię, warto zachować wierność i wytrwałość; Obj 2:10. Przygotujmy się do tego boju; Fil 1:27, 1 Tym 6:12.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ciała świadków pozostające na ulicy ich miasta mówią nam, że mieszkańcy wielkiego miasta widzą stale przed swymi oczami działalność dwóch świadków, dobrze pamiętają treść ich świadczenia. Obj 11:8, „A zwłoki ich /leżeć/ będą na placu wielkiego miasta, które duchowo zwie się: Sodoma i Egipt, gdzie także ukrzyżowano ich Pana.” Każde miasto ma główną, szeroką ulicę, albo plac przy którym znajdują się znaczniejsze budowle i urzędy, jest także świątynia. Na takiej ulicy lub placu, obchodzi się święta religijne i polityczne, obwieszcza decyzje administracyjne, rozstrzyga sprawy sądowe, to także miejsce spotkań i pogawędek ludności. Główna ulica wielkiego miasta, lub plac wielkiego miasta, przedstawia jego centralne miejsce, jego sądownictwo i sprawiedliwość sprawowane w takich miejscach w dawnych czasach. Ludem Sodomy i Gomory prorok Izajasz nazywa lud Jerozolimy, tam także ukrzyżowano Pana tych dwóch świadków; Iza 1:1,10. Wielkie miasto przedstawia więc świat i jego ducha, zorganizowane imperium bestii, a ich zachowanie oznacza potraktowanie tych świadków w sposób niegodziwy przez system prawny wielkiego miasta; Obj 13:7, Jer 23:14. Słowa, że zwłoki ich leżeć będą, oznaczają, że dwaj świadkowie jako przedstawiciele świątyni, zostaną zniewoleni, pozbawieni mocy działania i oddziaływania na społeczeństwo. Wielkie miasto przedstawia odejście od Bożych zasad i mierników moralności, to system obyczajów i wierzeń świata, miasto grzechu i niemoralności; 1 Moj 13:13, Iza 3:9. Miasto to jest pełne nierządu i cudzołóstwa jak Sodoma która jest symbolem moralnego zepsucia, na ulice której strach wyjść, żeby cię nie zaatakowali zwyrodnialcy, oto dziś wraca kultura i obyczaj Sodomy, która nie znalazła Bożego uznania i została zniszczona ogniem; Judy 7. Oto dziś rodzi się imperium Sodomy, oto nadchodzi wielka rewolucja światopoglądowa z genderyzmem na sztandarach która tak zmieni świat, że ciężko będzie w nim żyć; Rzym 1:26-28. Natomiast Egipt jest symbolem totalitarnej władzy, upadłego świata i jego wrogości do prawdziwego Boga i Jego ludu, przemocy i niegodziwości, oraz utrzymywania ludu Bożego w niewoli; Iza 19:2, Jan 1:10. Duchowy Egipt może być zły na dwóch świadków, ponieważ to oni sprawili że wody Nilu przestały się nadawać do picia i zaspokajania ich duchowych potrzeb; Jer 50:38, Obj 16:4. Od tego czasu ich duchowe wody stały się gorzkie i stęchłe, wręcz cuchnące dla tych, którzy dotychczas je pijali; Iza 28:8. Ale jak Mojżesz z Aaronem wyprowadzili lud Boży z Egiptu, tak ci świadkowie będą inicjatorami wyjścia ludu Bożego z dzisiejszego Egiptu, religijnego zniewolenia; Iza 19:1. Przyrównanie miasta wielkiego, do tego w którym ukrzyżowano Pana, to zrównanie Jerozolimy do niemoralnej Sodomy i pogaństwa Egiptu; Eze 16:48, Mat 23:33-38, Łuk 13:33. Tak wygląda świat w dniach ostatnich, podczas świadczenia dwóch świadków; Gal 5:19-21. Sformułowanie „Ich Pan” wskazuje, że ci dwaj świadkowie to uczniowie Pana Jezusa, którzy w swej służbie gotowi są nawet na śmierć; Mat 10:21,22, Jan 15:18.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wiele ludów, szczepów, języków i narodów stanowią wielkie miasto, świat ze swoją bałwochwalczą religijnością, wszyscy oni przyglądać się będą zwłokom świadków; Obj 11:9, „I [wielu] spośród ludów, szczepów, języków i narodów przez trzy i pół dnia oglądają ich zwłoki, a zwłok ich nie zezwalają złożyć do grobu.” Świadkowie, prorocy, leżeć mają na tym placu wielkiego miasta, a ludzie spośród ludów i plemion i narodów którzy nie pozwalają ich złożyć do grobu, to ludy pod władzą Bestii; Obj 13:7,8. Nie pozwalają ich pochować dla pohańbienia ich, leżące ciała mają być wystawione na widok publiczny, mają zaświadczać że władza ma siłę i moc. Ludzie nie będą pozwalać złożyć ich do grobu z uszanowaniem, ale będą się upajać oglądaniem swego zwycięstwa nad prorokami Boga Najwyższego; Przy 17:5, Przy 24:17. Czuć się będą szczęśliwi widząc ich publiczne upokorzenie, ponieważ wpływanie na ich sumienia głoszonym przesłaniem potępiającym niemoralność i niegodziwość, łotrostwo i bałwochwalstwo uznali za przestępstwo; Abdj 12. W starożytnej kulturze największą hańbą jaką można było zrobić człowiekowi po jego śmierci, to go nie pochować, pozostawiając na pośmiewisko i na pożarcie przez ptaki i zwierzęta; Ps 79:1-4. Zemsta niegodziwców na zwłokach, to szyderstwo z podstawowych Bożych norm moralnych ludzi, którzy odwrócili się od Boga i wiary. Chcą pokazywać ich zwłoki jako negatywny przykład dla świata, godny potępienia według nich, jako potępienie wierzeń pozbawiających ludzi wolności. Ale w rzeczywistości, będą patrzeć na ich zwłoki, mając cały czas przed oczami ich odwagę i oddanie Bogu.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Mieszkańcy ziemi którzy się cieszą i radują, to ludzie świata kochający stary porządek; Obj 11:10, „Wobec nich mieszkańcy ziemi cieszą się i radują; i dary sobie nawzajem będą przesyłali, bo ci dwaj prorocy mieszkańcom ziemi zadali katuszy.” Mieszkańcy ziemi, to ludzie wrogo nastawieni wobec Boga i Jego ludu; Obj 6:10, Obj 8:13, Obj 13:14. Śmierć dwóch świadków, to czas pogardy i odrzucenia ich działalności, wydaje się że świadkowie przegrali, lecz to tylko pozorna przegrana; Ps 80:6,7,(7,8). Ludzie cieszą się i radują ponieważ z ulgą przyjęli fakt, że proroctwa które uznali za groźne i złowieszcze, straciły aktualność i przestały ich dręczyć. Ludzie z natury nie lubią być pouczani, a ludzie dni ostatnich szczególnie tego nie lubią; 1 Tym 4:1, 2 Tym 4:3,4. Chcą się bawić, szaleć, myśleć o rzeczach przyjemnych, dogadzać swoim pragnieniom i żądzom, a nie być potępiani jako grzesznicy. Wieści przynoszone przez świadków dla niegodziwców nie są dobre, dlatego uważają oni że ci świadkowie ich dręczą i sieją niepokój pośród społeczeństwa; Jer 26:11, Jer 38:4. Występowanie przeciwko prorokom Bożym w dawnych czasach było bardzo częste, ponieważ wielu ludziom nie odpowiadało ich prorokowanie, prorocy wykazywali grzeszny i niemoralny stan ludzi których dążenia były przyziemne; Amos 2:12. Tymczasem grzesznicy chcą budować świat według własnych upodobań, bez Boga; Iza 30:9,10. Bogobojny prorok jest udręką dla obłudników religijnych i ludzi ze świata; Dzie 21:28, Dzie 24:5. Dręczenie i męczarnie jakie zadają mieszkającym na ziemi, dotyczą dziedziny ludzkich wierzeń, ponieważ ludzie czytając prawdę, zdają sobie sprawę z braku podstaw biblijnych dla ich dotychczasowych wierzeń; Dzie 17:29, Dzie 19:26. Jednak zadaniem dwóch świadków jest, aby w czasach ostatecznych, pobudzić drzemiących duchowo ludzi, zbudzić ich; Efez 4:14, Łuk 21:36. Dziś wiele krajów zarządzanych przez Bestię, wprowadza prawa dotyczące tkz; mowy nienawiści, gdzie każdą wypowiedź przeciwko jakiejś idei czy niemoralnej społeczności, można określić takim mianem i domagać się karania winnych; Jan 15:18. Kiedy wielka władza w końcu uciszy świadków, wielu będzie się cieszyć i szydzić z nich; Sędz 16:25, Ps 44:13,(14). Jednak ci słudzy Boga są dobrym przykładem wierności, pokory i odwagi, oraz wytrwałości w służbie; 2 Tym 4:7. Niechęć ludzi do Boga i Jego zasad jest tak ogromna w dzisiejszym świecie, że śmierć świadków Bożych stała się powodem świętowania i okazywania radości; 1 Kor 4:13, Ps 123:4. Oto nareszcie nikt nie będzie wyrzucał im ich niegodziwości, oto wyeliminowali Boga z przestrzeni publicznej; Ps 10:4, Ps 14:1. Nikt już nie będzie dręczył ich sumień niepokojącym przesłaniem jakie im obwieszczali. Już dziś ludzie starają się zmienić etykę społeczeństwa na swoje zboczone zachowania, a nawet wprowadzić je do szkół, odrzucają wszystko to, co do tej pory uchodziło za moralność i prawdę. Zwyczaj posyłania sobie darów w dniach radosnych, był w tamtych czasach powszechny, czytamy o nim w księdze; Estery 9:18,19, Łuk 23:12. Radujący się z ucisku drugich, to świat rzekomo tolerancyjny, który nie toleruje głosicieli prawdy Bożej i Biblijnych wartości moralnych; Rzym 1:18, ale domaga się tolerancji wobec wszelkich zboczonych zachowań które sami przejawiają. Za skuteczne działanie przeciwko mowie nienawiści, będą sobie przyznawać premie i nagrody. Ateiści, lewacy i komuniści razem występować będą przeciwko Bogu i ludowi Jego; Iza 13:11,12, Ps 86:14. Ale ludzie mądrzy szukać będą Jahwe i w Nim pokładać swoją nadzieję; Sof 2:3, Iza 25:9.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Jahwe jest dawcą życia; 5 Moj 32:39, On uśmierca i On ożywia, kiedy Bóg wdał się w tę sprawę świadkowie ożyli; Obj 11:11, „A po trzech i pół dniach duch życia z Boga w nich wstąpił i stanęli na nogi. A wielki strach padł na tych, co ich oglądali.” Wydawało się że śmierć to ich unicestwienie, a tymczasem i to okazało się złudzeniem, albowiem trzeciego dnia duch życia od Boga wstąpił w nich i ożyli; Oze 6:2. Bóg znowu powołuje ich do życia i daje swoje błogosławieństwo i opiekę, tak że stanęli na swe nogi i Jahwe wprowadza ich do świątyni, do Domu Jahwe; 2 Król 20:5, w taki to sposób przychodzący Chrystus buduje świątynię Bogu w trzy dni; Jan 2:19. Trzeciego dnia lud Boży przychodzi na spotkanie z Bogiem swoim; 2 Moj 19:16,17. Tak jak w śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa, tak i w śmierci i zmartwychwstaniu świadków jest pewne podobieństwo, 1 Kor 15:4, 2 Kor 4:10,11, jak Pan Jezus był martwy trzy dni i trzy noce, tak i ci świadkowie leżeli na ulicy trzy i pół dnia, co oznacza krótki okres. Ich zmartwychwstanie jest w podobieństwie do zmartwychwstania Pana Jezusa, po trzech i pół dnia; Rzym 6:5, Mat 12:40. Wielka radość mieszkańców wielkiego miasta, zamieni się im w przerażenie kiedy po trzech i pół dniach, świadkowie ci powstaną. To że po trzech i pół dnia świadkowie ożyli oznacza, że Bóg sprawi, aby znowu rozpoczęli swoją działalność, której możliwości pełnienia zostali pozbawieni; Iza 44:3, Dzie 2:17, Iza 32:15. Oto Bóg na nowo otwiera szerokie możliwości głoszenia i spośród martwych duchowo ludzi, teraz powstaje wielki lud powołany przez Boga, a Bóg przyodzieje ich w mięśnie i tchnie w nich ducha swego i powstaną, wielkie wielkie wojsko; Eze 37:5-14, Eze 36:27. Bóg uwolni swój lud z niewoli i sprawi, że uciekną nawet tyranowi; Jer 15:21. Jahwe zada wielkiemu miastu Egiptowi cios, tak że wielu się nawróci i przyjdą do Jahwe; Iza 19:22, i zostaną uzdrowieni; Iza 57:15,18, Jer 33:6. Wypełnienie się prorokowania świadków potwierdzi prawdę ich słów i wzbudzi wielki strach wśród ich prześladowców. Boją się, ponieważ zobaczyli że Bóg istnieje i że bierze swoich sług w obronę; Ps 116:15, 2 Pio 2:9.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Jahwe przemówił do nich donośnym głosem; Ps 29:4, tak że na pewno usłyszeli wyraźnie czego od nich wymaga; Obj 11:12, „Posłyszeli oni donośny głos z nieba do nich mówiący: Wstąpcie tutaj! I w obłoku wstąpili do nieba, a ich wrogowie ich zobaczyli.” Historia dwóch świadków jest poważnym upomnieniem skierowanym do ludzi, aby nie czynili krzywdy Bożym prorokom; Ps 105:15, Zach 2:8,(12), 1 Kron 16:22. Chociaż świadkowie zwiastowali światu ewangelię i wzywali do opamiętania, jednak ludzie woleli chodzić własnymi drogami, czy w tej sytuacji nie powinniśmy wsłuchiwać się w przesłanie jakie Jahwe chce nam przekazać zanim nie będzie za późno? Słowa „wstąpcie tutaj,” oznaczają że mają wstąpić tam gdzie jest Bóg, a Bóg przychodzi do swego Domu gdzie ludzie zamieszkają razem z Bogiem i otoczy ich łaską i błogosławieństwem; Ps 147:2,3. Słowo „niebo” nie wszędzie oznacza literalne niebo, jest także duchowe niebo, nowe niebo, tu oznacza więc pełną chwały Świątynię, obecność Boga i błogosławieństwo w Domu Bożym; Obj 18:20, 2 Pio 3:13. Oznacza to zgromadzenie do świątyni rozproszonego ludu Bożego; Iza 65:17-19, Iza 66:18. Chociaż czytamy że lud ma być zebrany od jednego krańca nieba, do drugiego krańca nieba, to nie oznacza że ludzie będą zebrani w niebie; Mat 24:31. Wstąpienie do nieba nie jest literalnym wstąpieniem, jak otwarte drzwi w niebie nie są rzeczywistymi drzwiami, a oznaczają możliwość wejrzenia w przyszłe wydarzenia jakie czynić będzie niebo; Obj 4:1. Obłok jest tu wyrazem chwały Bożej, przedstawia ubrany na biało obłok dzieci Bożych; Obj 3:4, Obj 19:8,14. Pan Jezus przyjdzie w chwale i zbierze swoich wybranych do Domu Bożego; Mat 24:30, gdzie otrzymają doskonałość i nieskażoność, gdzie będą nowymi niebiosami; Obj 21:1-4. Eliasz także nie wstąpił do nieba literalnie, ponieważ potem Jezus mówi, że nikt do nieba nie wstąpił; Jan 3:13, 2 Król 2:11. Najpewniej więc został przeniesiony w inne miejsce podobnie jak Filip; Dzie 8:39,40, 1 Król 18:12. Słowa, „a ich nieprzyjaciele patrzyli na nich,” świadczą wyraźnie, że nie wstąpili do literalnego nieba, ponieważ wrogowie ich nie mogli by ich widzieć gdyby byli w literalnym niebie. Poza tym zauważmy, że gdyby tak przykładowo wstępowali do nieba w Warszawie, to nikt inny na świecie by tego nie widział a przecież wrogów ci prorocy będą mieli wielu i w różnych miejscach, pamiętajmy więc że Biblia jest księgą napisaną w oparciu o symbole i niemal wszystko rozumieć należy symbolicznie. Wrogowie ich, to ci, którzy ich krzywdzili, czyli sytuacja dzieje się w krótkim czasie, za życia tych nieprzyjaciół, po okresie trzech i pół roku czasu.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
W owej godzinie, czyli w godzinie ich powstania i wzięcia przez Boga świadków do siebie, do świętego miasta na ucztę weselną; Mat 25:10, w tym czasie dla świata zaczną się wielkie wydarzenia; Obj 11:13, „W owej godzinie nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi i runęła dziesiąta część miasta, i skutkiem trzęsienia ziemi zginęło siedem tysięcy osób. A pozostali ulegli przerażeniu i oddali chwałę Bogu nieba.” Reakcją Jahwe na działania świata wobec Jego świadków, jest wielkie trzęsienie ziemi które doprowadza do upadku jednej dziesiątej miasta, wielkiego imperium. Trzęsienie ziemi to sposób wymierzenia sądu Bożego w dniach ostatnich. W gruzy obraca się znaczna część wielkiego miasta, rozpoczyna się wielki kryzys na ziemi, ale dla ostatka jest nadzieja; Iza 6:13. Trzęsienie ziemi oznacza wielkie wydarzenia w świecie chrześcijaństwa przedstawionego przez Izrael; Eze 38:19, albo może być symbolem wielkich przemian moralnych czy wstrząsów politycznych i gospodarczych w społeczeństwie, rewolucji która doprowadzi do upadku wielkiego miasta, Egiptu i Sodomy. Wielkie miasto to stolica bestii i jego imperium; Obj 11:7. Nagle dochodzi do potężnego wstrząsu na świecie, zawaliła się ich ideologia, upadła i okazała się bezwartościowa, upadła ich gospodarka, jedna dziesiąta miasta organizacji runęła, a przy tym zginęło siedem tysięcy ludzi, pewna pełnia tych, którzy mieli zginąć, może w bratobójczej walce; Iza 29:5,6, Agg 2:22. Gwałtowne wstrząsy burzą dotychczasowy porządek świata, przedstawiają upadek systemu politycznego i finansowego; Sof 1:18. W proroctwie Zachariasza także czytamy o dwóch pomazańcach i o dwóch drzewach oliwnych i o trzęsieniu ziemi podczas przyjścia Boga do świątyni swojej; Zach 4:2,3,11-14, Zach 14:5. W wyniku tego trzęsienia, niektórzy oddadzą pokłon Bogu, zapewne ostatek, ludzie którzy zdają sobie sprawę że oto wypełniają się zapowiedziane proroctwa Boże i nadszedł najwyższy czas aby okazać skruchę; Mat 27:54, Rzym 9:27. W obliczu zagrożenia życia nawet ateiści i komuniści wołają do Boga, ale gdy tylko ochłoną, szybko zapominają o Bogu; Jer 5:3. Jednak wielu szczerych ludzi ucieknie z wielkiego ucisku, jaki na nich spadnie; Obj 7:13,14. Zwierzę i wszelkie wielkie organizacje zostanie zabite i wrzucone do jeziora ognia, przestaną istnieć; Obj 19:19,20. Po tej klęsce znajdują się jednak ludzie którzy chcą powrócić do Bożych praw i mierników, którzy chcą oddawać chwałę Bogu, widząc tu wypełnienie się Bożych proroctw; Iza 26:16, Ps 76:9,10, (10,11) (Poz).
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
W tym miejscu kończy się drugie Biada i zaczyna trzecie; Obj 11:14, „Minęło drugie "biada", a oto trzecie "biada" niebawem nadchodzi.” Jan obwieszcza nam o tym, że na tych wydarzeniach minęło drugie biada, i przyszła kolej na trzecie. Te trzy Biada są ściśle powiązane z głosami trzech ostatnich trąb. Pierwsze Biada, było konsekwencją rozbrzmienia piątej trąby; Obj 9:1-12. Natomiast drugie Biada szóstej trąby; Obj 9:13-21. Teraz w tym wersecie dowiadujemy się, że przyszła kolej na brzmienie siódmej trąby i trzeciego Biada; Obj 8:13. Skoro to drugie biada było tak dramatyczne, to jakie będzie trzecie? Nadchodzi trzecie biada, oznacza ono wielki ucisk w całej pełni; Mat 24:21,22, 1 Moj 19:23-25. Na głos siódmej trąby wskrzeszeni zostaną zmarli; 1 Kor 15:52, będzie to oznaczać początek tysiącletniego panowania Chrystusa, które rozpocznie się wielkim uciskiem i wychodzeniem ludu Bożego ze świata; Obj 7:9,14.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wraz z głosem siódmej trąby zostaje ogłoszone światu, że oto nad światem nastało panowanie Boga i Jego Chrystusa; Obj 11:15, „I siódmy anioł zatrąbił. A w niebie powstały donośne głosy mówiące: Nastało nad światem królowanie Pana naszego i Jego Pomazańca i będzie królować na wieki wieków!” Trąbienie w trąby oznacza nadejście wielkiego wydarzenia; 3 Moj 25:9, 4 Moj 10:2. Oto nadchodzi czas, kiedy Bóg ustanawia swoje królestwo, przychodzi do Domu swego; Iza 40:9-11. Trąbienie siódmego anioła obwieszcza największy przełom w dziejach świata, oto Bóg obejmuje władzę nad światem i będzie wylewał na ziemię siedem czasz gniewu; Iza 42:13, Joel 2:1, Obj 16:1. Donośne głosy na niebie, oznaczają głośne obwieszczanie ludu Bożego, że oto nastało nad światem panowanie Królestwa Bożego; Ps 97:1, to głośne wołanie i obwieszczanie przybycia Boga i Jego Chrystusa do świątyni Bożej i początek Królestwa; Jan 14:23. Oto Jahwe powierza władzę nad narodami Chrystusowi; Ps 2:6-8, Eze 21:27,(32), i będzie On panował nad domem Jakuba na wieki, a jego królestwu nie będzie końca; Łuk 1:33. Oznacza to objęcie władzy nad światem kiedy systemy polityczne i religijne zostaną usunięte, natomiast ludy i narody pójdą na sąd. Wszyscy prawi służyć będą Bogu i Królowi którego Jahwe wzbudzi; Jer 30:9, Eze 34:23,24, a lud Boży szukać będzie Jahwe, Boga swego i Dawida, Króla swego; Eze 37:24,25, Oze 3:5. Jak chwała Boża zamieszkała w świątyni Salomona, tak zamieszka w duchowej świątyni; 1 Król 8:10,11, Obj 21:23. Ten doniosły czas zapowiadał już anioł z książeczką w ręce; Obj 10:7, oto dokonuje się tajemnica Boża, oto Królestwo Boże nie jest już tajemnicą, ale staje się widzialną rzeczywistością wraz z trąbieniem siódmego anioła. Bóg jest tym, który przychodzi aby zamieszkać z ludźmi; 2 Kor 6:16-18, Obj 1:8, i będzie królował na wieki wieków; Ps 145:13. Pewnego razu Szatan pokazał Jezusowi wszystkie królestwa ziemi i rzekł do Niego, „Dam ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon.” Jezus odrzucił jego ofertę ale ostatecznie otrzyma wszystkie królestwa świata od samego Boga Ojca; Mat 4:8-10. I Jezus będzie sprawował władzę nad światem z ramienia Jahwe, Boga Najwyższego, i tak Jahwe weźmie w posiadanie wszystkie narody świata; Zach 14:9, Ps 82:8.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Oto dwudziestu czterech starców, stojących przed obliczem Boga, lub zasiadających na tronach swoich, sprawują funkcje swoje jakie im zostały przyznane przez Boga i pełnią przyznaną im służbę; Obj 11:16,17, „A dwudziestu czterech Starców, zasiadających na tronach swych przed tronem Boga, padło na oblicza i pokłon Bogu oddało, (17) mówiąc: Dzięki czynimy Tobie, Panie, Boże wszechmogący, Który jesteś i Który byłeś, żeś objął wielką Twą władzę i zaczął królować.” Oto Bóg Wszechmogący przychodzi i zasiada na swym tronie; Obj 4:4. Tron przedstawia królestwo; Obj 16:10, tak i Królestwo Boże, czyli święte miasto Nowa Jerozolima jest tronem Boga i Baranka, i dwudziestu czterech starców; Jer 3:17, Ob 22:3. To świątynia Boża jest tronem Jahwe; Jer 17:12, i tronem Dawida; Iza 9:7,(6), Iza 16:5, czyli święty lud Boży; Jer 14:21. Jahwe przejmuje władzę nad ziemią i zaczyna panować zasiadając na tronie; Obj 19:6, czyli w Nowej Jerozolimie; Mich 4:7. Razem z Bogiem na tronie zasiada Chrystus; Obj 3:21, a z nim Jego zmartwychwstali uczniowie; Jan 16:20-22. Bóg przejmuje władzę nad sprawami świata, On będzie teraz kierował wydarzeniami świata zgodnie ze swoim zamysłem razem ze swymi starszymi; Iza 24:23, (Poz), „Wtedy czerwienią okryje się księżyc a słońce wstydem zapłonie. Bo Jahwe Zastępów będzie królował na górze Syjon i w Jerozolimie, przed swymi starszymi objawi swą chwałę.” To naprawdę dobra nowina dla ludów i narodów; Iza 52:7, Jahwe zajmie się sprawami świata, usunie stary porządek tego świata i jego tyranów, a wyzwoli ludzi prawych. Dwudziestu czterech starszych chętnie przyjmuje panowanie Boga, nie należą do buntujących się jak pozostali; Iza 33:22. Jak dwudziestu czterech starców dzięki składa Jahwe za rozpoczęcie królowania, tak i ludy i narody powinny składać podziękowania; Ps 93:1, Ps 99:1,2. Mamy tu obraz wielbienia i oddawania czci Bogu przez dwudziestu czterech starców którzy upadają przed Bogiem w pokornym pokłonie, oddając Bogu cześć i chwałę w dowód jego wielkiej miłości do człowieka i wypełnienia obietnic; Obj 4:10,11. Dwudziestu czterech starców są naprawdę dobrym przykładem jak okazywać cześć i chwałę Bogu Wszechmogącemu który dokonał wielkiego dzieła zbawienia ludzkości; Obj 19:4. Słowa, „upadło na twarze,” upadło na kolana swoje, to uniżona postawa którą okazujemy szacunek i uniżenie; Ps 95:6, Efez 3:14, wielu sług Boga w takiej właśnie pozycji modli się i okazuje swoje oddanie; 1 Król 8:54, Ezdr 9:5. Natomiast słowa, „który byłeś i który jesteś,” znaczą że Jahwe to Bóg który był przed wszystkimi czasy, i jest obecnie, i będzie na zawsze; 2 Moj 3:14.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Dwudziestu czterech starszych mówi, że nastał czas Bożego gniewu, czyli czas wylania siedmiu plag siódmej trąby; Obj 11:18, „I rozgniewały się narody, a nadszedł Twój gniew i pora na umarłych, aby zostali osądzeni, i aby dać zapłatę sługom Twym prorokom i świętym, i tym, co się boją Twojego imienia, małym i wielkim, i aby zniszczyć tych, którzy niszczą ziemię.” Nie wszystkim podoba się to, że Jahwe przejął władzę nad światem, władza świecka która do tej pory sprawowała swoje rządy, zbiera siły do walki, nie podoba im się Królestwo Boże; Obj 16:14. Jednak Jahwe ustanawia swego Króla; Ps 110:4-6. Zamiast radości świata z powodu nadejścia Królestwa Bożego, wielu mieszkańców ziemi stanie przeciwko panowaniu Boga i Jego Chrystusa; Ps 46:6,(7), Dzie 4:25. Oni koniecznie chcą urządzać świat po swojemu i nie zgadzają się na ułożenie porządku świata według woli Bożej, zaczną przygotowywać się do walki z Bogiem i Pomazańcem Bożym, oraz z ludem świątyni. Wszędzie da się zauważyć wzburzenie narodów, niezadowolone wznosić będą sprzeciw, nie tolerują władzy Boga i Jego Chrystusa, dlatego wzbiera w nich gniew i buntują się; Ps 2:1-3. To Bóg jest Stwórcą ziemi i świata, On ma prawo decydować jak mają wyglądać Jego dzieła i porządek na nich; Ps 22:27,28, Ps 86:9. Ma pełne prawo usunąć z Domu swego buntowników, którzy nie chcą się stosować do Jego poleceń; Iza 60:12, Dan 2:44. Rozsądek powinien powiedzieć ludom i narodom, oraz królom że nie walczy się z Bogiem, ale należało by okazać rozwagę i mądrość aby nie rozgniewać Boga; Ps 2:10-12, Obj 15:1, Jahwe potrafi ukrócić pychę książąt i królów; Ps 76:12,(13). Jednak ich pycha, gniew i wściekłość weźmie górę i popchnie ich do niemądrych zachowań; Ps 83:1-5,(2-6). Chcą zbudować świat bez Boga, bez jednolitych narodów, bez własności, bardzo szybko postępuje ograniczanie naszych praw, budują coś na kształt współczesnej Wieży Babel. Budowa przez nich świata bez Boga, który istniałby w pokoju, okaże się niemożliwe; Iza 57:21, Sof 3:1,2. Mimo że Jahwe jest cierpliwy, to jednak Jego cierpliwość ma swoje granice, dlatego Bóg odpowie na bunt narodów swoim gniewem; Iza 13:3-5, Sof 3:8, i tak oto rozpoczyna się dzień sądu Bożego; Obj 6:17, Dan 7:26. Usłyszymy szum uwolnionych czterech wiatrów które będą jak dziki huragan, i ludzie mdleć będą ze strachu w oczekiwaniu nadchodzących wydarzeń; Łuk 21:26, tak oto nadchodzi wielki ucisk; Jer 25:30-33, Jer 30:23,24. Nadejdzie też czas osądzenia umarłych i danie nagrody ludziom prawym; Dzie 17:31, Jan 5:28,29, na odgłos siódmej trąby rozpocznie się sąd ; 1 Tes 4:16, Obj 20:12. I wszyscy szczerze służący Bogu i prorocy Jego i święci otrzymają zapłatę swoją, życie wieczne w świętym mieście; Obj 10:6,7, Mal 3:16-18. I nastąpi danie zapłaty sługom Boga, prorokom i świętym; Jak 5:10. I bojącym się imienia Jahwe, bojaźń to głęboki szacunek, uwielbienie i posłuszeństwo Najwyższemu; 1 Jan 4:16-19. Zapłatę otrzymają wszyscy którzy odczuwają bojaźń Bożą, zarówno mali jak i wielcy; Ps 115:13, Dzie 26:22, Obj 19:5, Obj 20:12. Natomiast niegodziwców doprowadzi do ruiny; Łuk 11:50, Iza 24:1-5. Jahwe nie będzie się spierał wiecznie z człowiekiem, ale zniszczy tych, którzy niszczą ziemię czyniąc zło; Iza 57:16, Oze 4:1-3. Ci którzy niszczą ziemię, może tu chodzić o zanieczyszczanie naszej planety, ale także chodzi tu o moralną i duchową degenerację społeczeństwa, o ludzi którzy sieją zgorszenie w społeczeństwie i demoralizują słabych ludzi; 1 Moj 6:11,12, Ps 28:4,5. Na ich miejscu tworzy Bóg nowe niebo i nową ziemię i w nich ma mieszkać prawość; 2 Pio 3:13.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Bóg przybywa do Domu swego, do świątyni swojej nowo budowanej przy końcu tego świata, aby mógł zamieszkać w niej; Obj 11:19, „Potem Świątynia Boga w niebie się otwarła, i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego Świątyni, a nastąpiły błyskawice, głosy, gromy, trzęsienie ziemi i wielki grad.” Warto zauważyć, że Arka podążała zaraz za siedmioma trębaczami, oznacza to, że kiedy siódmy anioł zatrąbi, zaczną się doniosłe wydarzenia, oto w świątyni Bożej ukaże się Arka Boża; Jozu 6:8. Świątynia Boga z nieba, nie oznacza że ta świątynia jest gdzieś wysoko ponad chmurami, ale oznacza, że jest to świątynia duchowa, zbudowana z ludzi przez Boga aby Bóg mógł zamieszkać z nami; Obj 3:12, Obj 21:2,3. Świątynia ta należy więc do nieba, czyli do Boga, jest to prawdziwa Boża świątynia i święty Dom Boga do którego przybywa Bóg jako do miejsca swego odpoczynku; Hebr 4:1. Niebem nazwana jest świątynia Boża, święty Zbór Dzieci Boga Żywego, ponieważ to czas kiedy Bóg zamieszkał z ludźmi, a tam gdzie jest Bóg, tam jest niebo. Świątynia jest miejscem gdzie niebo i ziemia spotykają się, kiedy powstaje trzecia świątynia, ta duchowa, Bóg spotka się z dziećmi swymi; Mat 5:9. Król Dawid zachęcał do budowy świątyni aby sprowadzić do niej Arkę i wszelkie naczynia do usługiwania Bogu; 1 Kron 22:19. Świątynia która była zbudowana w Jerozolimie, jest obrazem tej duchowej, zbudowanej przez Boga; Hebr 8:2. Budowa świątyni znacznie posunęła się naprzód od czasu kiedy Jan ją mierzył; Obj 11:1, dlatego Bóg postanowił dokonać otwarcia swego Domu; 2 Kron 5:1-7, i Jahwe będzie uświęcał chwałą swoją wszystkich obecnych w Domu Bożym; 2 Moj 29:43-45, 2 Moj 40:34,35. Obecność Arki w świątyni jest wymownym świadectwem obecności działającego Boga w Domu Swoim, z przejawami mocy i potęgi Jego, Bóg poratuje swoją świątynię zaraz o poranku, to znaczy, zaraz po otwarciu; Ps 46:5,(6) „Bóg jest w jego wnętrzu, więc się nie zachwieje; Bóg mu pomoże o brzasku poranka.” Obecność Arki w świątyni oznacza także, zawarcie nowego przymierza, kto wejdzie na Syjon, do Nowej Jerozolimy, wejdzie w przymierze z Bogiem. Wszystko co znajdzie się w świątyni ma być oczyszczone i uświęcone, jest to obrazem wylania ducha Bożego; 2 Moj 40:9, 4 Moj 7:1. A nic nieczystego nie wejdzie do świątyni Bożej, do świętego miasta; Iza 52:1, Iza 32:16. Zaraz po dziękczynnej modlitwie starców, została otworzona Świątynia, to duchowa świątynia ciała Pana Jezusa którą jest święty Zbór Boży; Jan 2:19-22, Hebr 3:6. Świątynia to Syjon, Nowa Jerozolima, stanowić będzie ośrodek władzy Mesjasza, Syjon czy świątynia to w języku symbolicznym nowe niebo, miejsce gdzie przebywa Bóg, skąd przemawia Bóg; 5 Moj 4:36, Neh 9:13. Wizja którą Jan oglądał przedstawia przyjście Boga do świątyni swojej, do zgromadzenia pierwocin opieczętowanego ludu Bożego; Obj 7:2-4. Świątynia otwarta, oznacza że każdy będzie miał dostęp do zbawienia w świętym Domu Bożym, ludzie będą mieli wolny przystęp do świętego miasta; Obj 22:14, Ps 118:19,20, Iza 35:8. Świątynia to duchowy przybytek Boży, a w świątyni ukazała się Arka, która przedstawia obecność Boga w mocy swojej na tronie swoim; 2 Moj 25:21,22. Arka przedstawia siłę i potęgę działania Jahwe, gdyż oto Bóg przystępuje do działania; Ps 132:7,8,(Poz), „Wejdźmy do Jego Namiotu, ukórzmy się u podnóżka nóg Jego. (8) Wyrusz, o Jahwe, do miejsca Twego spoczynku, Ty i Arka Twojej potęgi!” Wprowadzenie Arki Przymierza oznacza otwarcie świątyni i obecność w niej Boga, a więc napełnienie Świątyni chwałą, tu Jahwe znajdzie odpoczynek; 1 Kron 28:2, 1 Król 8:6,10,11, 2 Kron 6:41. Wprowadzenie Arki, oznacza też wprowadzenie ludu Bożego do domu Bożego na wesele Barankowe; Mat 25:10, Obj 19:7,8. Słowa ”i Arka Jego ukazała się w świątyni,” znaczą, że Jahwe zasiada na tronie swoim, i jest obecny w Nowej Jerozolimie i oto przystąpił do działania mocą swoją; Obj 15:5-8. Ustawienie Arki jest powodem do wielkiej radości, gdyż to oznacza, że oto Jahwe zamieszkał z ludem swoim; 1 Sam 4:5,6, 2 Sam 6:17. Obecność Boga i Arki w świątyni oznacza że przyszło wybawienie; 1 Sam 4:3, (Poz), „Gdy lud powrócił do obozu, starsi Izraela rzekli: Dlaczego Jahwe dopuścił, by Filistyni rozgromili nas dzisiaj? Sprowadźmy tu do nas z Szilo Arkę Przymierza Jahwe. Niech będzie pośród nas i niech nas uwolni z rąk naszych nieprzyjaciół.” Kiedy Arka wyruszała przed Izraelem, oznaczało to, że sam Jahwe Bóg szedł przed nimi, prowadził ich i walczył za nich; 4 Moj 10:35. Jak w czasach Izraela naród pokładał swoją ufność w obecność Arki, tak teraz w duchowej świątyni i Arka jest duchowa i symboliczna i lud Boży nie będzie już odczuwał braku Arki; Jer 3:16. Otworzona świątynia, to otworzony święty Zbór Boży i wspólne zamieszkanie Boga z ludźmi, to czas kiedy Bóg otrze wszelką łzę z oblicza każdego i śmierci już nie będzie, ani krzyku ani bólu; Obj 21:2-4. Otwarciu świątyni Bożej na ziemi, będą towarzyszyć wielkie znaki, gromy, trzęsienie ziemi i grad wielki. Wszystkie one, to przejawy gniewu Bożego wobec tych, którzy niszczą świątynię Bożą i walczą z ludem Bożym; 1 Kor 3:16,17, Obj 16:17,18. To również przejawy mocy i potęgi Bożej ujawnione podczas Jego przyjścia do Swego Domu; Obj 4:5, 2 Moj 9:24, 2 Moj 19:16-18. To również czas przyjścia Pana Jezusa, głównego budowniczego świątyni Bożej; Mat 24:27. Świątynia to wspólnota Dzieci Boga Żywego, wszystkich którzy przyjmują Boga i Chrystusa Jego; Jan 1:12. I lud Boży będzie czcił Boga w świątyni Jego i pełnił świętą służbę w świątyni Jego; Obj 7:15-17, (Poz), „Dlatego są przed tronem Boga i w Jego świątyni cześć Mu oddają we dnie i w nocy. A Zasiadający na tronie rozciągnie namiot nad nimi. (16) Nie będą już łaknąć ani nie będą już pragnąć, i nie porazi ich słońce ani żaden upał, (17) bo paść ich będzie Baranek, który jest w pośrodku tronu, i poprowadzi ich do źródeł wód życia, a Bóg każdą łzę otrze z ich oczu.”
